Marzec - czyli miesiąc z życia stewardessy

Jesteście ciekawi jak wygląda miesiąc z życia stewardessy na prywatnym jecie? Zapraszam Was na szybki przegląd miesiąca marca.

Zaczęłam rotację 6 marca.

Frankfurt bardzo wcześnie rano, lecę z Lufthansą do LA.

Pogoń za uciekającym samolotem liniami United.

korek w LA

taksówką przez Nowy Jork

W końcu w Miami kilka dni wytchnienia.

Nocny pusty rejs, buty zrzucone, koc jest, herbata parzy się w kubku, oglądam Bonda.

Dotrwałam do San Jose.

Pełnowymiarowe biurko pod oknem, ale ja będę się uczyć przy kuchennym stole.

Szybki pobyt w Luton - spotkanie z dobrymi znajomymi i już wracam do Stanów.

kolejny rejs z United

Powrót do Montrealu.

W fabryce Bombardier'a oglądam nowy Global 7000.

 Po kilku dniach w Kanadzie, ponownie wracam do USA.

Wieczorem przekraczam granicę Kanada - Stany Zjednoczone na lotnisku w Toronto.

Kończę trzy tygodniową rotację i powinnam wracać do domu. Firma jednak z rozpędu daje mi kolejny tydzień. W ten sposób ląduję na Hawajach!

Spojrzenie na palmy....

i dwanaście godzin później żegnam się z Honolulu.

Aż żal wylatywać, ale przede mną trzy dni w Nowej Zelandii (wkrótce na blogu).

deszczowe Wellington

pochmurne, ale ciepłe Auckland

I co powiecie na taki marzec?

San Jose

Po dwudniowym pobycie na Florydzie w Miami Lakes i Miami Beach udaliśmy się na drugą stronę Stanów Zjednoczonych. Tego dnia pobiłam swój rekord życiowy i wykonałam sześć rejsów. Poprzedni rekord było to pięć lotów jednego dnia zakończone w Penang.
Pierwszy dzień po przylocie do San Jose spędziłam na nic nie robieniu. Muszę powiedzieć, że zaczynam mieć w tym wprawę ;) Drugiego dnia wpierw udałam się do samolotu aby posprzątać kargo, a wieczorem w towarzystwie reszty załogi podjechaliśmy do centrum miasta.

piękna pogoda w Kalifornii

San Jose rozkwitło po wojnie, gdy powstały tutaj przedsiębiorstwa należące do gigantów technopolii - jedna wiele mówiąca nazwa - Dolina Krzemowa.

Katedra Świętego Józefa

Samo miasto nie ma zbyt wielu atrakcji i po krótkim spacerze udaliśmy się na kolację. Posiłek w bardzo amerykańskim stylu zjedliśmy w The Old Wagon Saloon & Grill.

typowe wnętrze, a na ekranie mecz

Pamiętajcie, że będąc w Stanach należy zostawiać wszędzie i zawsze napiwek. Zwyczajowo jest to dwadzieścia procent dla kelnerów i to nawet gdy nie jesteście zadowoleni z obsługi! Napiwki zostawia się też w taksówkach i salonach kosmetycznych.

Miami Beach

Po nocowaniu w Miami Lakes kolejnego ranka mieliśmy się udać w dalszą drogę. Stałam już w pełnym umundurowaniu w pokoju, gdy dostałam wiadomość od działu operacyjnego, że lot jest odwołany.
-"Miami?" - pojawiło się od razu na naszym grupowym chacie.
I tak we trójkę zamówiliśmy Ubera i w drogę.

Welcome to Miami Beach

Miami Beach jak sama nazwa wskazuje to plaże.

piękne piaszczyste plaże

nadmorska promenada

Ponieważ trwała przerwa wiosenna to miasto pełne było rozweselonego i skąpo ubranego tłumu. Jeżeli miałam jakieś kompleksy, to po wizycie tutaj się z nich wyleczyłam. Chodzenie w bikini (stringach) po ulicy jest na porządku dziennym. I nie ma znaczenia jaki rozmiar się nosi. Powiedziałabym, że nawet im większy, tym lepiej.

A kolejnego dnia powiedziałam: "bye, bye Miami"

Miami Lakes

-"Teresa"- powiedział kapitan - "zostajemy, następny lot jest odwołany."
-"Zostajemy?" - aż podskoczyłam na tą wiadomość - "w Miami?"
-"Tak, tak" - zaczął się śmiać mój pierwszy oficer, bo już mu wyjaśniłam, że Miami nie mam jeszcze  na mapie.
Oczywiście okazało się, że moja radość była przedwczesna. Zostawaliśmy na noc, ale w Miami Lakes.

okazały ratusz

 Żeby było jeszcze zabawniej, na drugi dzień firma wysłała moich chłopaków na inny samolot, a ja zostałam sama. Wyruszyłam więc na spacer po okolicy.

Main Street

Miami Lakes to miasto położone wewnątrz lądu z liczbą mieszkańców nie przekraczającą 25 tys i służy głównie jako baza noclegowa.

przyjemne centrum

Niewiele jest tutaj do robienia, resztę dnia spędziłam więc w hotelu. Don Shula's Hotel & Gulf Club był głośny i pełen młodych ludzi - trwały ferie wiosenne.

W hotelu znajduje się sporo ładnych rzeźb.

przed hotelem

Jedyny moment w którym hotelowy basen był pusty - młodzież zbiera siły na kolejną szaloną noc.

Centrum miasta wieczorem ożyło.

Na kolejny dzień zaplanowanym mieliśmy lot.

United

Tak jak wspominałam na swoim FB moja obecna rotacja rozpoczęła się wraz z pogonią za samolotem. Miałam dołączyć do niej (samolot jest tak jak statek rodzaju żeńskiego) wpierw w Los Angeles, później w Nowym Jorku, a na końcu zastałam ich w Houston. Dało mi to okazję do wypróbowania kolejnych linii lotniczych. Tym razem wybór padł na United.

 

youtube

Ich safety demo zbiło mnie z tropu. Po co robić prezentację zasad bezpieczeństwa w różnych miejscach świata? Rozumiem, że oni do tych destynacji latają, ale mimo wszystko....

Co do serwisu na pokładzie, to na lotach wewnątrz Stanów otrzymuje się słoną przekąskę i napój. Resztę można zakupić. Jeżeli chcecie obejrzeć film, to też musicie za to zapłacić. Wszystkie siedzenia wyposażone są w czytniki kart kredytowych (znajduje się on obok telewizorka), wystarczy że wczytacie swoją kartę i rozrywka zapewniona.
Ja poczytałam sobie magazyn zakupiony jeszcze w Warszawie.

A tak wygląda bagaż stewardessy z United. Tylko w Stanach! Gdzie indziej taki numer by nie przeszedł.

Zostać stewardessą? - cz. XV

Dziś kolejny post o tym czy i jak zostać stewardessą. Cały czas dostaję od Was pytania (za które bardzo dziękuję) odnośnie mojego zawodu. Zaczynajmy więc.

Nie mam problemu z byciem nazywanym stewardessą, ale podobno niektórym to przeszkadza.
Foto: internet

Pamiętacie ten post? Podpowiadam w nim jak wybrać właściwego dla siebie pracodawcę. Nadal wielu z Was jednak pyta do jakich linii się starać. I ja nadal nie jestem Wam wstanie jednoznacznie odpowiedzieć. Wybór Waszego pracodawcy zależy od wielu czynników:
-rodzina
-przeprowadzka
-rodzaj grafiku
-predyspozycje
-pieniądze
-studia
-kariera
-zdrowie

Co jest dla Was ważne? Jakie macie plany na przyszłość? Czy chcecie rzucić wszystko i przeżyć przygodę z dala od domu? A może nie chcecie być samotni? Nie macie grubej skóry? Nie potraficie dostosować się do ostrych reguł, do ciężkiej pracy? Potrzebujecie wsparcia znajomych i rodziny? Chcecie wracać codziennie do domu? Zadajcie sobie te pytania!

Pytacie też czy warto zaczynać od linii low-costowych, jeżeli Waszym celem jest dostanie się do linii arabskich. Moim zdaniem nie. Ja dostałam pracę na Półwyspie bez doświadczenia w lataniu, więc i Wy możecie! Musicie spełnić ich warunki i zdecydować się na przeprowadzkę. Linie niekoniecznie patrzą lepiej na ludzi z dużym doświadczeniem, ale musicie jakieś mieć w obsłudze klienta!

foto: internet

Czy warto wypytywać innych o to jak przejść rozmowę o pracę? Czy warto kierować się ich sugestiami? Zapytać zawsze można, ale nie przejmowałabym się tym, że ktoś z mojej konkurencji (jakby nie było) twierdzi, że się nie nadaję. Dlaczego masz nie dostać pracy, skoro spełniasz wymagania zawarte w opisie oferty? Jeżeli ich nie spełniasz, to co innego.....

Ktoś inny zapytał, czy linie typu British Airways oferują zakwaterowanie? Nie. Z tego co wiem, tylko linie na Półwyspie Arabskim zapewniają mieszkania, nawet linie w Jordanii już takich udogodnień nie mają.

Co z pracą w Stanach Zjednoczonych?  - Szczerze? Mało realne, żeby Wasz przyszły pracodawca chciał starać się o pozwolenie o pracę dla Was. W USA jest 320 milionów ludzi, jeżeli linie szukają cabin crew to zapewne znajdą odpowiednich kandydatów. Chyba, że już macie taki papier, wtedy droga stoi otworem. Muszę was jednak rozczarować początkujący FA zarabia tam marnie.

foto:internet

Czytajcie kontrakty! Mówi Wam to osobo, która się kiedyś na tym przejechała....

Astrologia

Nie wiem, co jest w zawodzie cabin crew, ale większość z nas uwielbia astrologię.

internet

Odkąd w 2005 roku rozpoczęłam swoją przygodę z lataniem, każdego miesiąca z niecierpliwością czekam na nowy horoskop. Mój ulubiony: https://www.astrologyzone.com/.  Stronę poleciła mi koleżanka z Arabowa - brazylijska stewardessa z wieloletnim doświadczeniem.
I tak sprawdza się! Zapytajcie kogo chcecie! Wszyscy moi latający znajomi przyznają mi rację :)

internet

Niestety astrologia nie rozwiązuje problemów, ale zdecydowanie dostarcza tematów do rozmów w czasie długich nocnych rejsów. Osobiście oprócz znaków z zodiaku interesuję się również przepowiedniami z kart. A kiedyś na swoim samolocie gościłam prawdziwe medium! 

 Początek marca = nowy horoskop już na mnie czeka!

7 pytań do stewardessy

Znalazłam w internecie taki zestaw pytań i postanowiłam też na nie odpowiedzieć. Mam nadzieję, że dzięki temu moja osoba i moja praca stanie się Wam jeszcze bliższa.

Jak to się stało, że zostałaś stewardessą? Wiedziałaś od początku, że chcesz się tym zajmować czy przyszło z biegiem lat i stopniowym poznawaniem swoich preferencji?
Jak wspominałam w swojej pierwszej książce nigdy nie planowałam zostać stewardessą. Wszystko zaczęło się ponad dziesięć lat temu. 

foto: internet

Będąc na studiach zagranicą przeczytałam o rozmowie kwalifikacyjnej do pewnych linii arabskich, a że nie chciałam jeszcze wracać do Polski i ciągnęło mnie w nieznane, to zostałam stewardessą. Obecnie pracuję dwunasty rok i nie wyobrażam sobie innego życia.

Na czym polega Twoja praca? Jakie są Twoje obowiązki? Opisz swój dzień w pracy (jak wygląda, jak przebiega, czym się w ciągu dnia pracy zajmujesz).
W tej pracy nie ma standardowego dnia. Każdy dzień wygląda inaczej, nie ma czasu na rutynę i nudę!  Na czym polega moja obecna praca (latam na prywatnym jecie) możecie poczytać tutaj, tutaj i tutaj oraz tutaj. A jakie ma obowiązki cabin crew w liniach lotniczych? O tym tutaj.

Co jest najprzyjemniejsze? Co daje Ci najwięcej radości i satysfakcji?
Niewątpliwie podróże. Dzięki mojej pracy odwiedziłam 75 państw. Jestem też wielkim fanem stylu życia, który mój system pracy mi gwarantuje. Mam dużo więcej wolnego niż przeciętny pracownik biurowy, ale też pracuję w święta i weekendy.

Co jest najtrudniejsze? Co sprawia Ci problem? Za czym w swojej pracy nie przepadasz? Czego wolałabyś uniknąć?
Oczywiście chciałabym mieć wolne święta! Chciałabym też unikać opóźnień i jet lagów. I żeby jeszcze praca ta nie miała tak ujemnego wpływu na moje zdrowie. O innych plusach i minusach możecie przeczytać tutaj.

Jakie cechy osobowości okazują się przydatne w Twojej profesji? Czy trzeba mieć jakieś konkretne predyspozycje żeby ją wykonywać?
O minimalnych wymaganiach, które trzeba spełnić możecie poczytać tutaj. Co do cech osobowości to należy być otwartym na świat, pogodnym i bezkonfliktowym człowiekiem. Duża dawka optymizmu oraz elastyczność też bardzo się w tym zawodzie przydają. A że w sytuacjach awaryjnych należy zachować żelazne nerwy, to osoby płochliwe i panikarze nie mają czego szukać na pokładzie samolotu.

Jak wygląda sytuacja na rynku pracy w Twojej branży? Jesteś na etacie - czy łatwo było go otrzymać, czy było dużo ofert?
Muszę powiedzieć, że zainteresowanie tym zawodem coraz bardziej mnie zaskakuje. Gdy ja zaczynałam karierę w przestworzach nie był to tak popularny zawód i dostanie etatu było dużo prostsze. Z jednej strony jest trudno dostać się do linii (np. do Emirates), ale z drugiej strony obecnie jest dużo firm low-costowych (np. Ryanair), które często szukają pracowników.


Jak wyglądają warunki finansowe?
O tym więcej tutaj. 

Mam nadzieję, że ten wpis Was zainteresował. Jeżeli macie jakieś inne pytania, to pozostawcie je w komentarzu. Obiecuję na nie odpowiedzieć. 

 

Aukcja charytatywna na FB

Chciałam Was wszystkich zaprosić do licytacji moich książek na stronie na FB.


https://web.facebook.com/groups/2195719973987311/

Aukcja trwa do jutra do godz. 20, cały dochód przeznaczony jest na pomoc choremu Antosiowi. Zwycięzca otrzyma moją książkę wraz z dowolnie wybraną dedykacją. Jeżeli już macie obie, to zapraszam do zapoznania się z innymi pozycjami na ich stronie. Na pewno znajdziecie tam coś dla siebie!

Operacje lotnicze zimą

Ostatnio dostał mi się lot do Burlington w stanie Vermont. Miejsce to słynie z wyrobu syropu klonowego (są tuż na granicy z Kanadą jakby nie było) oraz z mroźnych i długich zim. Jak powiedział nasz kierowca "u nas jest sześć miesięcy śniegu, dwa miesiące lata i cztery takiego pomiędzy. Mamy też najwięcej medali w dziedzinach sportów zimowych w całych Stanach Zjednoczonych" - dodał z nieukrywaną dumą.
Kiedy przylecieliśmy tam z ciepłej Florydy okazało się, że na drugi dzień zapowiadają burze śnieżną - a był to nasz dzień wylotu.
-"Co znaczy to dla nas?" - zapytałam kapitana.
-"Powinno być w porządku" - wtrącił się ów lokalny kierowca -"ma nie spaść więcej niż metr śniegu. To lotnisko powinno operować normalnie."
Rozumiecie? Metr śniegu w jedno popołudnie?!

Osobiście mi śnieg nie przeszkadza, przeszkadza natomiast w pracy lotnisk.

Odśnieżanie samolotu zazwyczaj oznacza opóźnienie odlotu. Foto: internet

Duże linie komercyjne rzadko trzymają swoje maszyny długo na ziemi, wiadomo nie latający samolot - to generujący straty samolot. I tak oczywiście trzeba je odśnieżyć przed startem przy obfitych opadach śniegu. I trzeba to zrobić z pasażerami na pokładzie, bo wykonanie tego przed mija się z celem (samolot za długo stałby w bez ruchu i operację trzeba by powtórzyć). Dlaczego trzeba pozbyć się śniegu i lodu ze skrzydeł i innych części kadłuba? Zamarznięte fragmenty ruchome uniemożliwiłyby sterowanie samolotem, poza tym straciłby on siłę nośną. W historii awiacji było kilka tragicznych wypadków, gdzie przez oblodzenie samolot runął tuż po starcie. (Dla zainteresowanych polecam Air Crash Investigation - Cold Case)

Problem dla nas, małych prywatnych samolotów, jest jeszcze jeden. Często siedzimy w jednym miejscu dłużej. Tak jak my w Burlington mieliśmy ponad 24 godziny; a temperatura w nocy spadła do minus 12 stopni. Oznacza to, że wszystkie płyny na pokładzie trzeba oddać do przechowania,  inaczej zamarzną. Musiałam spakować i wytachać wszystkie wina (mocny alkohol nie zamarza więc mógł zostać), szampany, puszki, butelki wody, ale też spreje i inne produkty do higieny i sprzątania. A przed lotem trzeba to wszystko wtargać na pokład i odłożyć w prawidłowe miejsce. Jednym słowem tragedia. Już przed lotem byłam zmęczona, a jeszcze czekała mnie cała noc nad Atlantykiem.

Zaczyna padać śnieg.

Zima ich nie zaskoczyła. Pługi odśnieżają pas startowy.

A moja pierwsza oficer zdejmuje nadmiar białego puchu z szyb kokpitu.

A ja i tak lubię zimę!

"Z chmur do Azji" - recenzja na Kulturanki.pl

Dziś buszując po sieci znalazłam taką oto recenzję swojej drugiej książki: http://www.kulturantki.pl/ksiazki/z-chmur-do-azji-teresa-grzywocz/ .

Chyba trochę namieszałam, bo to nie jest tak, że nadal latam dla linii arabskich. "Z chmur do Azji" nie jest też drugą częścią mojej pierwszej książki - jak myślą niektórzy. To zupełnie oddzielna historia, to książka podróżnicza, a nie o lotnictwie. Na kolejną książkę lotniczą mam nadzieję zaprosić Was w przyszłym roku.
W międzyczasie dziękuję za recenzję autorce tekstu.