niedziela, 15 listopada 2026

Girona - cztery dni w pracy.

 W październiku na mojej mapie zaznaczyłam jedno nowe miasto - Gironę w Hiszpanii.

Girona – miasto w północno-wschodniej Hiszpanii, w Katalonii; stolica prowincji o tej samej nazwie. Ma jedną z najlepiej zachowanych średniowiecznych starówek w Hiszpanii, z jedną z największych historycznych dzielnic żydowskich w Europie. Wikipedia

Ponieważ hotel mieliśmy koło lotniska, to do centrum musiałam dojechać autobusem. Koszt 1,90 euro płatne u kierowcy, tylko gotówka. 
Ruszyłam od razu pierwszego dnia po przylocie. Nigdy nie wiadomo, kiedy wpadnie kolejny lot. Trzeba zwiedzać, jak jest okazja. 
W drodze z dworca autobusowego do starego miasta minęłam długi wiadukt.

Miasto słynie ze starówki i z kolorowych domków nad Rzeką Onyar. Pan w informacji turystycznej (do której trafiłam przez przypadek kolejnego dnia) polecił mi przespacerować się po każdym moście, żeby je wszystkie zobaczyć.

Faktycznie, domki są bardzo ładne.
Pierwszego dnia bez mapy, trochę w ciemno spacerowałam po mieście. Przed wyjściem z hotelu sprawdziłam, że są tu bardzo dobrze zachowane łaźnie arabskie.

Wejście 3 euro.

Miasto otoczone było murami, których duże fragmenty zostały odrestaurowane. Można po nich spacerować. Wstęp jest bezpłatny. Przejście całości zajmuje 30-45 min, w zależności, na ile wież będziecie wchodzić.Wejść / zejść jest kilka. 
Widok na bazylikę.

Widok z góry schodów katedry.


Katedra i sławne schody. Sławne? Są tu jacyś fani "Gry o tron"? 
Powałęsałam się uliczkami miasta i trafiłam na wiele uroczych zaułków. 
Np. na taką cukiernię.
Drugiego dnia, nadal bez lotu, udałam się ponownie do miasta. 

Zaczęłam od wizyty we wspomnianej informacji turystycznej i zgodnie z radą pracownika, przeszłam przez wszystkie mosty. Najbardziej znane są dwa: kamienny i metalowy czerwony - zaprojektowany przez Gustave'a Eiffla (tego z Paryża).


Dalej weszłam do bazyliki. Dużo bardziej interesowała mnie katedra, ale jest jeden bilet, który obejmuje obydwa te obiekty sakralne.
Zarówno w bazylice, jak i w katedrze do biletu dodają gratis audioprzewodnik. 

Jedna z kaplic w Bazylice Sant Feliu była marmurowa.
(Święty Feliks)
Styl gotyk kataloński.

Z bazyliki przeniosłam się do katedry, zresztą tak jak lokalny biskup. 

Ogrom wnętrza powala.

Wiele kaplic zresztą też. Tutaj sarkofag i rzeźba jednego z uprzednich biskupów. Jak widać, skromność, to było jego drugie imię. 😉
Na katedrę zostawcie sobie sporo czasu. Warto przyjrzeć się jej dłużej. Ma też dziedziniec i małe muzeum.

Pomnik łóżko Św. Marii Panny - katedra jest pod jej wezwaniem. W czasie obchodów wystawiano, całość, do głównego holu.

 

Tak się zmęczyłam, że usiadłam na kawę i ciastko - 7,90 euro - jak siedzicie na zewnątrz, to doliczają 10%. I zebrałam się w drogę powrotną do hotelu.
 
Dzień trzeci. I tak, nadal byłam w Gironie. Są gorsze miejsca do utknięcia... 

Po hotelowym śniadaniu udałam się na kolejny spacer do centrum. 
Pałac Agullan z przęsłem łukowym (jakich tu wiele).


Aby mieć szczęście, należy pocałować lwicę w pupę. Jest tak wysoko, bo kiedyś podjeżdżano do niej na koniach. 
Od czasów Covidu nie można jej już całować w zadek, dawniej były dla turystów schody podstawione.
Ja wysłałam jej buziaka z odległości. 
A dalej to ... włóczyłam się po sklepach. Ciekawe, że w Polsce bardzo mało chodzę na zakupy, a na wyjazdach zawsze mnie ciągnie.
 
Znalazłam kilka bardzo klimatycznych butików.

(Więcej zdjęć z moich spacerów znajdziecie na moim Instagramie w zapisanych "Podróże '26".)
 
Dzień 4. Tak. Pojechałam na kolejny spacer.

Zaczęłam od churros z gorącą czekoladą. Koszt 8,50 euro
 Bardzo słodkie to było. 😊



Weszłam do sklepu...rowerowego. Sklepy na starym mieście są niesamowite.


Ratusz
To był mój ostatni spacer w czasie tego pobytu w Gironie. Bardzo ładne miasto, ale cieszyłam się, gdy już wpadł nam lot. 😊



niedziela, 8 listopada 2026

Październik '26 - w pracy.

 Co ciekawego wydarzyło się u mnie w pracy w październiku?

Zaczęłam od lotu do Katowic jeszcze we wrześniu - 30go. I spędziłam na Śląsku super popołudnie z koleżanką z dzieciństwa. 

Teraz będzie porada, o którą nikt nie prosił. 😇 Jak chcecie pracować jako freelancer / pracujecie już jako freelancer, to pamiętajcie, żeby nie wybierać ostatnich lotów na przebazowanie. Co innego, jak nie możecie dolecieć (bo mgła, strajk, albo co innego) będąc na etacie, a co innego jak pracujecie na własną rękę. Nie dość, że Wam za ten dzień nie zapłacą, to Was więcej nie wydzwonią. Zawsze warto mieć koło ratunkowe w postaci późniejszego lotu lub chociaż nocnego pociągu.

Lotniskowy hotel mnie już zna i ciepło wita. Tym razem dostałam krówki i balsam do usta na powitanie.

Kolejnego dnia rano z Katowic polataliśmy trochę po Europie i skończyliśmy w Maladze. I o tym jest osobny wpis.

Ładne miast. Ładny pobyt. Tak to mogę latać. 😉

Po odpoczynku w Maladze ruszyliśmy w drogę powrotną. Ponownie zaliczyliśmy kilka europejskich stolic i wieczorem wylądowałam w Katowicach. 

Małe zakupy przed lotem i w drogę!

Przespałam się przy lotnisku i rano, po śniadaniu, LOTem wróciłam do Warszawy.

Po dwóch tygodniach w domu, raz jeszcze w październiku zebrałam się do pracy. Poleciałam ponownie dla tej samej firmy, ale tym razem musiałam przebazować się do Girony. I jak tego dokonać? 
LOTem doleciałam do Barcelony, a dalej pojechałam Uberem. I tak, moje przebazowania opłacane są przez firmę. 

To była moja pierwsza wizyta w tym mieście. Jeżeli kiedyś będzie Wam dane tutaj zajrzeć, to się nie rozczarujecie. 

Spaliśmy w hotelu koło lotniska, czasami piloci wybierają dziwne rozwiązania. Dla mnie nie miało to sensu, bo zapowiadał się kilkudniowy pobyt w tym mieście. Ale im to pasowało.

O zwiedzaniu Girony będzie osobny wpis. 

Po czterech dniach w Hiszpanii polecieliśmy na pusto do Nicei. 

O tym wspaniałym czterodniowym pobycie będzie osobny wpis. 🤪Znajdziecie w nim wiele zdjęć z moich spacerów.

Po layowerze na południu Francji polecieliśmy dalej. Opuściliśmy słońce i poliecieliśmt w stronę deszczu. Dosłownie, lądowaliśmy w ulewie w Erywaniu.

Gotowa na lot. Obok mnie nieodłączne zakupy.

Na locie miałam jednego pasażeran który na dodatek nic nie chciał. Bardzo przyjemny rejs.😉

Na "Welcome Table" podałam eleganckie kanapeczki. Katering w Nicei jest bardzo szykowny i drogi.


Po czterech godzinach lotu dotarliśmy do hotelu, a tu taka niespodzianka.

O moim spacerze po stolicy Armenii będzie osobny wpis.

31 października przez Amsterdam (😅) udałam się w drogę powrotną do domu. 

Następne wpisy będą bardzo turystyczne. Zabieram Was do Girony, Hiltona, Nicei i Erywania. A później jeszcze na wakacje. 😊


niedziela, 1 listopada 2026

Malaga, raz jeszcze.

 No nie wierzę! To tak jak było z Pafos. Jak nie latam do jednego miejsca, to nie latam latami... A później? 
Dobrze przeczytaliście tytuł. W październiku znowu byłam w Maladze. 😀

Malaga to ładne miasto w hiszpańskiej Andaluzji. Nie wiem jednak, dlaczego jest ostatnio tak popularne. 😉 

Tym razem postanowiłam zwiedzić katedrę. 

"Katedra w Maladze (oficjalnie Santa Iglesia Catedral Basílica de la Encarnación) to wspaniała renesansowo-barokowa świątynia w historycznym centrum miasta, powszechnie znana jako La Manquita („Jednoręka”) z powodu niedokończonej drugiej wieży." - Wikipedia.

Wejście do środka kosztuje 10 euro. Przy drzwiach znajduje się plakat pokazujący, jak należy być ubranym. Raczej jest to wskazówka niż wymóg, bo przed nami i za nami wchodzili turyści nieodpowiednio przyodziani.

Po zwiedzaniu przepięknego wnętrza udaliśmy się z pilotem na lody.

Bardzo dobre, jak ostatnio - 5 euro.


Bo było nadal ciepło i miałam cały dzień dla siebie, to sobie poszłam na plażę. Super słońce i woda. 

A wieczorem całą załogą udaliśmy się na tapas i sangrię. 

Kolejnego dnia mieliśmy lot, ale taxi zamówiona była dopiero na 14. Miałam więc jeszcze cały poranek dla siebie w tym ładnym mieście. No to śniadanie i w drogę! 

Jest dużo ładnych budynków do obfotografowania.


I dużo ciekawych sklepów do zobaczenia.


Suknie do flamenco oglądałam przez szyby. Weszłam natomiast do kilku sklepów z ciuchami. Ładne, ale drożej niż w Polsce. A ja przyleciałam na cztery dni z małą walizką....


Było gorąco, weszłam do jeszcze jednego kościoła. W tej części świata posągi Matki Boskiej są ubierane. W Andaluzji obnosi się je też w procesjach ulicami miasta. 


Zamek Gibralfaro został mi jeszcze do zobaczenia. Ciekawe, czy teraz będę czekać na kolejną okazję 10 lat?


A wróciłam do hotelu przez bardzo ładny park z bardzo ładnymi fontannami.

I taki był mój pobyt w Maladze.
Bardzo udany layover. Oby więcej takich!


niedziela, 25 października 2026

Learjet 60

Nie wiem, jak to się stało, że do tej pory nie napisałam Wam o tym typie samolotu? Dziś nadrabiam to zaniedbanie.
Na Learjecie 60 latam od lipca '23. Oczywiście z przerwami, bo jak wiecie, jestem freelancerką i latam na różnych samolotach. 

Trzy lata temu miałam przyjemność po raz pierwszy wsiąść na pokład tego odrzutowca. 

Learjet należy do średniej wielkości statków biznesowych firmowanych przez Bombardier Aerospace.

I ma długi nos 😉

W środku jest całkiem przestronnie, przynajmniej dla pasażerów.

Akurat tym samolotem (bo to zależy też od konfiguracji siedzeń) może lecieć sześć osób. 
Przy pełnym składzie stewardessa siedzi na toalecie (są tam ukryte pasy). Jest sporo takich maszyn. I nie, nie jest to dla personelu idealne rozwiązanie, ale pocieszające jest to, że zazwyczaj to nie są długie i pełne loty.


Całkiem ładnie.

Pisałam Wam o konfiguracji, bo na wszystkich samolotach odrzutowych (tych biznesowych, które znam) mogą być same fotele lub fotele i kanapy.  

Na innym samolocie tego typu była kanapa. Plus jest taki, że łatwo zmienia się w wygodne łóżko.
Minus jest taki, że pasażerowie siedzący na niej nie mają stolików. I albo muszą się zmieniać z tymi, co mają, albo muszą jeść z tacek na kolanach.


Łazienka nie do końca funkcjonalna. Piloci narzekają na węzeł sanitarny (nie będę Was tutaj takimi opisami zniechęcać). A pasażerowie na małą ilość wody do mycia rąk.

Jak wygląda to od mojej strony? Od strony serwisu?

To jest moje królestwo. I tak, cały czas jestem na widoku. Galley - bufet znajduje się w kabinie. Ja przygotowuję poczęstunek odwrócona tyłem do pasażerów, a oni mi się przypatrują. Jak sobie możecie wyobrazić, mało komfortowa sytuacja dla każdej ze stron.
Dobre jest to, że zazwyczaj są to proste posiłki i często tylko na zimno. (Chociaż latałam na Learjecie z piekarnikiem i serwowałam pełen obiad. I to nie jest już takie proste.)

Z minusów samolot jest dość głośny. Z plusów: mało sprzątania. 😊

Ot i otwarty widok na kokpit. Tutaj drzwi nie ma.

Ostatnio sporo latam na mniejszych samolotach. Jest to inny rodzaj latania i inny rodzaj pracy. Trochę mi tęskno do większych maszyn, ale doceniam, to co mam. 
Na czym teraz polatam?


niedziela, 18 października 2026

Malaga dziesięć lat później.

 We wrześniu ponownie odwiedziłam piękną Malagę. Było ciepło i nadal tłoczno, ale nie przeszkodziło to nam (mnie i mojej pilotce) w niekończących się spacerach.

Ogród przy katedrze. Trafiłam na okres kwitnięcia puchowca wspaniałego (?) - przynajmniej tak mi się wydaje, że to ta roślina. 


Wstęp do katedry kosztuje 10 euro. Nie pamiętam, czy poprzednim razem byłam, czy nie.

Koleżanka zarezerwowała nam hotel w samym sercu miasta. Wszędzie miałyśmy blisko i z tego skorzystałyśmy. Przeszłyśmy wzdłuż i wszerz starówkę i port.

A to widok z naszego hotelowego tarasu.

Ulice wybrukowane są gładkimi płytami, co dziwne, nie są one śliskie.
Przyleciałam do pracy ok 15:00, więc miałyśmy popołudnie, cały kolejny dzień i poranek trzeciego. Już dawno nie miałam tak fajnego pobytu. (Ten w Pafos też był udany, ale lepiej się zwiedza w miłym towarzystwie.)
 
Tu zaparkowałam swoją łódkę. 😉
Drugiego dnia postanowiłyśmy odwiedzić jakiś zabytek. Nasz wybór padł na Alcazab. Wstęp kosztuje 7 euro, ale jeżeli planujecie zwiedzać też powyższy zamek, to zakupcie sobie bilet łączony. Wyjdzie taniej.
 
Piękna arabska architektura. W połowie uzmysłowiłam sobie, że tu już byłam, a na zamku nie. 😅

Ponieważ było gorąco, to po zjedzeniu lodów udałyśmy się na hotelowy basen. Dalsze zwiedzanie zostawiłyśmy sobie na kolejny raz.

Ale wieczorem poszłyśmy jeszcze na spacer.


I do El Jardin na pokaz Flamenco (z napojem 31 euro).
Pokaz był gorszy od tego w Madrycie, ale i tak uważam, że warto było. 

I więcej spacerów i więcej ... jedzenia!

Tapas. Patatas bravas to koszt ok 8 euro, krewetki podobnie. Aperola, czy sangrię można dostać za 7 euro. Tanio w Maladze nie jest. 

Tradycyjnie zapraszam na swojego Instagrama, tam znajdziecie rolki i zdjęcia z tego wyjazdu.