"Niebo jest nasze"

Dziś - ostatni z moich najnowszych nabytków - Brendan I. Koerner:  "Niebo jest nasze. Miłość i terror w złotym wieku piractwa powietrznego".
Tak, porwania samolotów miały swój złoty wiek. 😈

Wydawnictwo Czarne słynie z ładnych wydań. Porządny papier, twarda okładka, zdjęcia i ciekawa treść.

"Na przełomie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych w USA porywano co najmniej jeden samolot tygodniowo. Początkowo porywacze zwykle chcieli dostać się na Kubę (..)" 

Na pokładzie porwanych samolotów były i stewardesy. 

Talon do pralni i schemat bomby.

Dlaczego dochodziło do tak częstych porwań? Bo pasażerowie nie przechodzili żadnej kontroli. Do samolotu mógł się dostać każdy. Były nawet linie, które sprzedawały bilety na pokładzie. Wsiadało się do maszyny (jeśli były wolne miejsca) i prosiło o bilet, tak jak w pociągu.

Wiele porwań z tamtego okresu to była całkowita improwizacja, a i powody były śmieszne. 

Jest i o Polakach. Tylko nie wiem, czy być dumnym? Przynajmniej powód mieli dobry.

Co ciekawe, często porywacze nie mieli konkretnego planu. Chcieli się dostać na Kubę, bo mieli nadzieję, że zostaną tam powitani z otwartymi rękami. Jak czytamy dalej, Castro wcale ich chętnie u siebie nie gościł. Początkowo był rad z dodatkowej twardej waluty (za oddanie samolotu brał dolary), ale nie uśmiechało mu się zatrzymywanie porywaczy u siebie. 

Już w 60tych pewien senator proponował wprowadzenie kontroli pasażerów na lotniskach. Zarówno linie lotnicze, jak i rząd odrzucili ten pomysł ze względu na koszty i opóźnienia.

W książce jest wiele historii o porwaniach tych bardziej i mniej udanych. Główny wątek jednak życiorys dwójki Amerykanów - pary, która postanowiła spróbować swych sił. Czy im się udało? Jakie były motywy? I ich dalsze losy? Przeczytajcie sami. 
(Naprawdę bardzo ciekawa historia.)

A po lekturze już nigdy nie będziecie narzekać na uciążliwą kontrolę bezpieczeństwa na lotniskach.

Widzimy się w następną niedzielę. 

"Kobiety w kokpicie"

 I jak podobało się Wam "Przymrużonym okiem pilota prywatnego"? 

Jeśli nadal mało Wam książek o tematyce lotniczej, to trafiliście w odpowiednie miejsce.
(Bo jak nie latam, to czytam o lotnictwie. 😉)

Pięknie wydana. Gruby papier. Twarda okładka. Brytyjski autor - co ciekawe, tytuł oryginalny tej książki brzmi" Spitfire Women of World War II. I mam wrażenie, że lepiej oddaje jej tematykę.

Zresztą można to wywnioskować z powyższego fragmentu, dlaczego "Spitfire Women" jest lepszym odpowiednikiem. Powyżej przeczytacie też, dlaczego Giles Whittell zdecydował się napisać tę książkę.

Bardzo ciekawa pozycja dotycząca historii lotnictwa, walki o równouprawnienie, Drugiej Wojny Światowej i rozwoju awiacji. Do tego zdjęcia, anegdoty, plotki.

Kobiety w Wielkiej Brytanii tworzyły jednostkę ATA (ale należały do niej nie tylko Brytyjki). Odpowiadały za dostarczanie i przemieszczanie samolotów. Nie brały udziału w działaniach bojowych, chociaż część z nich tego chciała.

Fakt, jak bardzo była to niebezpieczna praca, pomimo tego, że nie samoloty nie włączały się w walkę (latały bez uzbrojenia), wielokrotnie podkreśla autor.

Co dziesiąta pilotka zginęła w służbie Ojczyzny (nie koniecznie swojej).

A wielu mężczyzn w wojsku i nie tylko, widziało ich miejsce w kuchni.

Giles Whittell opisuje kilkanaście z nich, inne wspomina z imienia. Miały one inne pochodzenie, doświadczenie, narodowość i inną przyszłość. Wszystkie łączyła pasja do latania i chęć przysłużenia się pokojowi na świecie. Możecie poznać tutaj Amy Johnson i Pauline Gower, ale także Polki - Jadwigę Piłsudską, Annę Leskę i Stefanię Wojtulanis.
Słyszeliście o nich? 
Ja o Piłsudskiej (córce Marszałka) tak, o dwóch pozostałych paniach nie. Chociażby z tego względu warto sięgnąć po "Kobiety w kokpicie".

Z minusów. Jest trochę błędów - niejasności. Nie wiem, czy wynika to z tłumaczenia, czy redaktor nie zauważył w rękopisie nieścisłości. Autor zaczyna coś i nie kończy, ale jest to tak minimalne, że pomimo tego, książkę czyta się ekspresowo.

I jeszcze jeden Polak, o którym dowiedziałam się dzięki tej lekturze.

Chcecie wiedzieć więcej? Przeczytajcie książkę. Polecam!

Przymrużonym okiem pilota prywatnego

W lutym pokazałam Wam wszystkie książki o lotnictwie, które mam w domu.
Możecie znaleźć ten wpis klikając w ten link.

W kwietniu zrobiłam zakupy na portalu sprzedażowym i dziś mam dla Was pierwszą propozycję z moich nowości: 

Tak, kupuję dużo książek, ale dużo też sprzedaję z tego, co przeczytam. 
Nie dotyczy to pozycji o lotnictwie, bo te kolekcjonuje. 😀

Wracając do sedna tematu. "Przymrużonym okiem pilota prywatnego" autorstwa Tomasza Siembida to lekka lektura, którą się szybko czyta (chociaż miejscami mnie irytowała).

Autor jest prawnikiem, muzykiem i pilotem. Dużo!

Trochę zmylił mnie tytuł, bo wiecie, jak słyszę "prywatnego", to myślę o swojej pracy. A tu proszę, "prywatny", czyli taki co płaci za latanie (pan Tomasz ma własny samolot), a nie taki, co mu płacą.

O lotnictwie, wbrew temu co powyżej napisane, jest tu całkiem sporo. Można się dużo dowiedzieć o przepisach, poznać skróty angielskie. Trochę przeszkadza mi sarkazm i narzekanie na Polskę / EU, ale nie znam osobiście tego działu awiacji, więc może faktycznie jest źle.
Poza tym, mamy z autorem inny światopogląd 😉.

Ładny druk, duże litery, widać, że nie oszczędzano.

I taka ciekawostka: SP w rejestracji samolotowej. 

Obalanie mitu pilota jako osoby wyjątkowej. 😉

Wspomnienia własne.

Trochę ilustracji.

Własny samolot. Chyba trzeba było iść na prawo. 😆 Chyba dobrze tam płacą.

Zaciekawieni? Sięgnijcie po lekturę, aby dowiedzieć się więcej. Mnie się podobało, chociaż nie ze wszystkim się zgadzam.

P.S. Jeśli chcecie wiedzieć, które pozycje sprzedaję na Vinted to mój nickname: stewardessa82, a na OLX: Teresa.
Zapraszam na zakupy do siebie! Dzięki temu, kupię więcej książek i Wam o nich opowiem.😁

P.S. I jak zawsze zapraszam na Naffy po moje Ebooki! Jesienią powstanie kolejny.

Mój nowy Ebook: "Mała wyprawa patagońska".

Napisałam drugiego w życiu Ebooka!  Tym razem jest on podróżniczy. 😁

Cena promocyjna do końca miesiąca to tylko 29,99pln! Link do zakupu: https://www.naffy.io/teresa-grzywocz/mala-wyprawa-patagonska-2sW

Kto nie ma dosyć czytania o Patagonii?

 Co znajdziecie w środku? Dokładny opis mojej patagońskiej wyprawy. Ebook nie obejmuje: Santiago de Chile, Buenos Aires i Colonia del Sacramento

Jest to praktyczny przewodnik dla tych, którzy chcą zorganizować swoją wyprawę. 
Tak jak we wstępie, nie jest to plan na sześć miesięcy w Ameryce Południowej, ale na dwutygodniową wędrówkę. 

Jak prezentują się poszczególne strony?

 

Jest sporo informacji takich z ogólnodostępnych źródeł i z własnych obserwacji.

Są i zdjęcia. 

 Zapraszam na Naffy do mojego sklepu z Ebookami.

P.S. Dla przyszłych cabin crew też coś tam mam. 😉  https://www.naffy.io/teresa-grzywocz/ebook-scenki-lotnicze-rozegraj-je-dobrze-55-scenariuszy-Wtf

 

Książki o lotnictwie w mojej kolekcji.

Przyszedł czas na wpis podsumowujący dotychczasowe wpisy literackie (o tematyce lotniczej) na tym blogu.
A było tego już całkiem sporo. 😁 

Wszystkie książki, które stoją na mojej "lotniczej półce".
(Stan na wiosnę '25. Dotrwajcie do końca wpisu, a okaże się, że sporo ich jeszcze dokupiłam.)

Zacznijmy od autoreklamy (bo jak się sama nie pochwalę, to kto mnie pochwali?).

1. "Etat w chmurach" - Teresa Grzywocz 
I wpis, który rozpoczął ten blog. "Etat w chmurach".

2. "Opowieści pokładowe" - Teresa Grzywocz
Rok 2018 to moja trzecia książka "Opowieści pokładowe" . 

3. "Lotniskowy zawrót głowy" - Teresa Grzywocz
Czwarta w kolejce "Lotniskowy zawrót głowy". 

Te trzy książki możecie kupić w antykwariatach i na platformach sprzedażowych.
(Jeżeli chcecie mnie wspomóc, to polecam "Hotelowy zawrót głowy". Moja ostatnia książka nadal jest dostępna w sprzedaży.) 😊

A co mam po polsku?

5. "Nieograniczone horyzonty" - Julia Cooke.
Wpis znajdziecie tutaj. 

6. "Leci z nami pilot" - Sebastian Mikosz.
Tutaj biegnijcie po więcej informacji. 

7."Wniebowzięte" - Anna Sulińska.
Zdecydowanie za krótki wpis tutaj.  Chyba muszę ponownie przeczytać tę książkę i napisać Wam coś więcej.😁

8."Stewardesa Justyna" - Tadeusz Zakrzewski. 
Zapraszam Was na ten wpis. 

Mój zbiór po polsku.

I tak dotarliśmy do mojego zbioru angielskojęzycznego.

9."Hey, Lady!" - Jeanne Webb.
Długi opis tej książki znajdziecie tutaj.

10. "Cockpit Confidential" - Patrick Smith
Znowu krótki opis.  🙀 Chyba dawniej mniej pisałam. 

11. "Coffee, Tea or Me" - Trudy Baker & Rachel Jones
Recenzję przeczytacie tutaj.

 

12. "Air Confidential " -Elliott Hester.
W zeszłym roku ponownie, na potrzeby tego wpisu, przeczytałam tę książkę. Zapraszam na wpis recenzyjny.

13. "Air Babylon" - Imogen Edwards - Jones.
I tak jak "Air Confidential" powyżej, tak i tę książkę czytałam ponownie po latach. Kliknij tutaj.

Uwaga!
Wpis edytowany - pozycje zakupione jesienią '25.

Kupiłam i przeczytałam jeszcze te trzy książki. Wszystkie w języku polskim.

14. "Cała prawda o lataniu. Stewardesy w rozmowie z Krzysztofem Pyzią" - Krzysztof Pyzia.
 Kliknij tutaj po recenzję.

15. "Stewardesa" - Chris Bohjalian.
Zapraszam tutaj.

16. "Dziennik Stewardesy" - Marika Mikusova
Długi wpis znajdziecie pod tym linkiem. 

Ciekawe, jakie kolejne pozycje wpadną w moje ręce w 2026! Polecicie coś?

"Dziennik Stewardesy"

Jeżeli czekacie na wpis: "Styczeń '26 - w pracy", to donoszę, że nie miałam ani jednego zlecenia. 😪 (Chociaż raz wieczorem się pakowałam. Lot odwołano rano.)

Mam za to dla Was kolejny wpis literacki. 😊

Jakiś już czas temu zobaczyłam reklamę tych książek (bo są trzy części, ale dzisiaj prezentuję Wam pierwszą) na Facebooku. 
Zapytałam na swojej stronie na FB (nazywa się tak, jak ten blog), czy ktoś czytał. Ponieważ nikt się nie zgłosił, to postanowiłam sama sprawdzić z czym mamy tu do czynienia.

Książkę znalazłam w promocyjnej cenie na portalu sprzedażowym.
Okładka mało mi się podoba. 
Z tego co czytałam, jest to wydanie autorskie. Oznacza to, że Marika opublikowała książkę na własny koszt. Jest ona drukowana oszczędnie, ale całkiem porządnie.

Jak przy każdym wpisie recenzenckim, tak i tutaj chcę podkreślić, że zawarte tutaj opinie są subiektywne i tylko i wyłącznie moje. 😁

Spis treść, czyli będzie dużo się działo. Widać też, że jest trochę historii z pieprzykiem. Nie wiem, czy wszystkie historie są prawdziwe....

Autorka pięć lat latała w Emirates. Kilka razy poleca swojego Instagrama, gdzie można znaleźć zdjęcia jednoznacznie wskazujące na linię.
Można też znaleźć dużo innych zdjęć o charakterze.... no trochę kontrowersyjnym (jak dla mnie). Wiadomo, co najlepiej się sprzedaje, a dziewczyna jest zgrabna.

Ach te początki.

Jak przejść rozmowę o pracę, znajdziecie tutaj sporo wskazówek. W książce jest wyjątkowo dużo informacji i jest to zdecydowanie na jej plus.

Niestety, mam wrażenie, że kilka razy tłumaczenie zawiodło. Nie wydaje mi się, żeby wymagano zdjęcia w kostiumie kąpielowym, a w "kostiumie" (czyli marynarce i spódnicy). Chyba, że był jakiś dziwny moment w historii tych linii, że kazali wysyłać inne zdjęcia. (?)
Później też Marika pisze, że idzie na plażę, więc ubiera kąpielówki. Przypuszczam, że tłumacz się ponownie pomylił i tym razem ubierała kostium kąpielowy.

Muszę dopytać koleżanek, które latały w Emirates o badania u ginekologa. O tym nigdy nie słyszałam.

To też mnie zdziwiło. Londyn jako turnaround? To jest długi lot. 😕
W książce znajdziecie wytłumaczenie wielu lotniczych terminów. Zdecydowanie jest to pozycja dla tych, którzy chcą latać na Bliskim Wschodzie i nie mają jeszcze wiedzy lotniczej.
I dla tych, co szukają plotek i skandali. W innym fragmencie autorka przyznaje się (między wierszami) do seksu w kokpicie.

Ogólnie bardzo dużo jest tu seksu. Nie wiem, czy to już to pokolenie? Książka była pisana dziesięć lat po mojej. Tu miejsce na autoreklamę - "Etat w chmurach" - gorąco polecam.
W moich liniach nie pamiętam, żebyśmy tylko o tym rozmawiali i tylko szukali z kim się przespać. Oczywiście były romanse między załogowe, ale nie na taką skalę.

Kolejne zaskoczenie - nam nie dawano listy pytań, na które trzeba odpowiedzieć w czasie briefingu. Wszystko trzeba było mieć wykute na pamięć. Cały manual. 😆

Znajdziecie w tym dzienniku sporo zabawnych (i mniej) historii z pasażerami i załogą. Część z nich jest bardzo specyficzna, trzeba polatać z danymi narodowościami, żeby je zrozumieć.

Mogłabym jeszcze wiele fragmentów tutaj dodać, ale wolę pozostawić Wam pewien niedosyt.
Zachęcam do lektury. Dla mnie książka na "tak", ale z przymrużeniem oka na pewne fragmenty.

(Tylko pamiętajcie proszę, że ja do tamtej strony świata i tamtych linii mam sentyment.)

"Stewardesa" - Chris Bohjalian

Długo się zastanawiałam, czy opublikować wpis o tej książce. Ma bardzo wymowny tytuł ( i jakże na temat) "Stewardesa", ale jest to kryminał, a nie książka biograficzna / reportaż / poradnik/ czy historia lotnictwa.  I w przeciwieństwie też do fikcji literackich już na tym blogu przedstawionych, głównym tematem jest morderstwo, a nie życie stewardessy.

Widzieliście ten serial? Polecam, chociaż jest sporo różnic pomiędzy książką i filmem.
(Przy okazji filmów o stewardessach znacie "Jackie Brown"? Do zobaczenia obecnie na Netflix.)

Ponieważ jednak ten blog dotyczy szeroko pojętego lotnictwa (i moich podróży), to postanowiłam Wam opowiedzieć o książce Chrisa Bohjalian. I tak, bardzo mi się ona podobała, a ja w kryminałach nie gustuję. Przeczytałam ją w dwa dni.😊

Ciekawostka, książka zaczyna się w Dubaju, a nie jak serial w Bangkoku.  Wiem, że w Emirates dziewczyny musiały stać w czasie safety demo, gdyby pasażer miał pytanie. Jednak w innych firmach nie wydaje mi się to standardową procedurą.

Akcja książki to próba rozwikłania morderstwa, jest również kilka wątków dotyczących pracy głównej bohaterki - Cassie (Cassandry). Na tych fragmentach się skupiam w tym poście.

Krótki pobyt, czyli nocowanie przy lotnisku. Skąd ja to znam?

Raz w życiu słyszałam "Terrain, terrain! Pull up!" i nie chcę znowu tego słyszeć.
 Tu znowu ciekawostka: siedzenie Sharon Stone. Nigdy nie słyszałam o takiej nazwie.
A wiecie, że siedzenia odwrócone tyłem do kokpitu, są najbezpieczniejsze?

A tu mamy "slam clicker"

Jak podsuwa nam AI:
 A "slam clicker" is slang, primarily used by flight crews, for a crewmember who stays in their hotel room and doesn't socialize with others during a layover. The term comes from the act of "slamming" the door shut and "clicking" the lock to signal they are staying in their room. This behavior is a contrast to crew members who go out to explore the city or socialize.
Czyli osobo, która decyduje się pozostać w pokoju.  Nie ukrywam, zdarza mi się.

BMI czyli stosunek wagi do wzrostu - w liniach powinien być w normie. Czy jest? No, różnie to bywa. Faktem jest to, że trzeba być sprawnym fizycznie, aby wykonywać moją pracę.

Książka jest dobrze napisana i ładnie wydana. Wiem, że zawsze o tym piszę, ale po mojej "Hotelowy zawrót głowy", bardziej zwracam uwagę na takie rzeczy. 

Seks w czasie lotu? Czyli "High Mile Club". Autor wyraźnie jest zafascynowany wszystkim legendarnymi aspektami lotnictwa.😉
W tej książce to mnie tak nie razi, bo jest to od początku do końca fikcja. Książka nie udaje reportażu, czy wspomnień okraszonych seks skandalami, które pewnie nigdy się nie wydarzyły. 

Śmierć na pokładzie i odwieczne pytanie, co zrobić z ciałem.

Cassie chciała przenieść zmarłego do biznes klasy. Pamiętam z mojego szkolenia, że nam tego zabroniono.

Pierwsza klasa i sektory. 
Każdy cabin crew odpowiada za jakąś część samolotu, oczywiście pracujemy w zespole, ale mam też swoje sektory.

Czy starsi piloci są lepszymi pilotami?
Tak uważa autor i przywołuje Hudson River.

Kiedy ja latałam w liniach komercyjnych, to zaczynało się w ekonomii, później był biznes i pierwsza klasa. Zdarzały się jednak loty, że musiałam wrócić do ekonomii, pomimo tego, że już pracowałam w pierwszej. I nie był to miły powrót.😅

Było kilka lat temu zdarzenie na pokładzie, że pasażerka załatwiła swoją potrzebę na oczach innych w galley. Z tego co pamiętam, była pod wpływem.
Tutaj przynajmniej jest to dziecko.... Chociaż nadal jest to karygodne.

Bardzo fajna książka. Polecam fanom lotnictwa i nie tylko!