N'VY - hotel w Genewie

 Po tym jak spędziliśmy cztery dni w bardzo przeciętnym hotelu w Genewie, piloci zdecydowali, że czas zmienić otoczenie.
Ja nie mam zwyczaju narzekać na noclegi, jak długo jest czysto i cicho, to ja też siedzę cicho. Muszę jednak przyznać, że hotel hotelowi nierówny. N'VY był zdecydowanie w wyższym standardzie, niż ten poprzedni. A że był też bardzo ciekawy, to załączam kilka zdjęć.

Pierwsze co rzuciło mi się w oczy: motor.

Moje piętro było w fiolecie, a niżesz w czerwieni

.

Dwa selfie w lustrach. Jedno na małej (ale jednak) siłowni, drugie w pokoju.

Bardzo fajnie zaaranżowane lobby.

I jeszcze takie kobietki tam stoją.

Śniadanie też było dużo lepsze, a więc zmiana na lepsze. :)
Mi było dane spędzić tam tylko jeden dzień, bo już wracałam do domu, ale i tak się cieszyłam ze zmiany otoczenia.

Ogród botaniczny w Genewie.

 Po długim pobycie w upalnym Dubaju, firma zapewniła mi kilka dni w chłodniejszej Genewie. Zdjęcia z moich niezliczonych spacerów wokół Jeziora możecie zobaczyć tutaj.
Dziś mam dla Was fotorelację z ogrodu botanicznego. Bardzo lubię takie miejsca, już raz na blogu zresztą o tym wspominałam. 

Wstęp jest bezpłatny. Jedynie w środku szklarni trzeba nosić maskę. A tak przy okazji, nadaję się na hand model? 😆

Ogród jest rozległy. Przedzielony jest drogą, pod którą prowadzi tunel.

Naliczyłam trzy szklarnie podzielone na strefy geograficzne. Wszystkie rośliny są opisane.

Ale na zewnątrz szklarni też było całkiem ładnie.

Ogród botaniczny znajduje się tuż przy samym jeziorze. Chyba jest też obowiązkowym punktem wycieczek, bo spotkałam dwie polskie grupy. Tłumów jednak nie musicie się obawiać.

W pracy.

 Tak jak obiecałam ostatnio, mam dla Was kilka zdjęć z przygotowania do lotu i z samego jego przebiegu.

Zapraszam na pokład!

Wszystko zaczyna się od tego, że muszę zebrać jak najwięcej informacji. Dokąd lecę, o której, ile osób na pokładzie, jaki mam budżet, ile trwa lot, co moi pasażerowie lubią, a czego nie lubią. Im więcej wiem, tym mniejsze mam szanse na popełnienie błędów. Im mniej błędów, tym bardziej zadowoleni są podróżni. Im bardziej zadowoleni są moi pasażerowie, tym większa szansa na otrzymanie ponownie pracy / utrzymanie pracy.
Na zdjęciu zakupione w supermarkecie zdrowe shoty - ten pasażer zdrowo się odżywia.

 

Menu zaplanowane, zakupy zrobione, jedzenie zamówione, teraz tylko wydrukować. Papier wożę ze sobą w walizce.

 

Mundur wyprasowany, buty wyczyszczone, makijaż jest, włosy w kok. Wiele zależy tu od firmy, ale większość z nich woli "skromny" wygląd. Sztuczne rzęsy i paznokcie lepiej zostawić na inne okazje (chyba, że jest to oczekiwane).

Welcome Table. U mnie tym razem shoty - podpisane (trochę mi zeszło na wydrukowaniu odpowiednio dużych) i najnowsze magazyny.

Przy siedzeniu pasażera jeszcze filiżanka z owocami. Welcome Table musi być łatwy i szybki do zjedzenia oraz do sprzątnięcia przed startem. Przesłonki pomagają utrzymać chłód w kabinie.

Międzylądowanie w Turcji - bierzemy paliwo i w dalszą drogę.

Był też czas na selfie. Zasada - na zdjęciu nie może być widać pasażerów, ani numeru samolotu.

Na drugim odcinku serwowałam kolację. Pasażer prosił o otwarcie Malbeca, aby wino pooddychało. Najlepszy do tego jest dekanter. Jednakże nie polecam używania go na małym samolocie...

I tak dotarliśmy do Genewy! Czekam na kolejny lot, a później już do domu. Dajcie znać, czy podoba Wam się taki rodzaj wpisów.

Spacer nad genewskim jeziorem.

 Po dziesięciu dniach dyżuru w Dubaju w końcu wylecieliśmy. O tym powstanie osobny wpis. Dziś tylko chciałam Wam pokazać kilka zdjęć z pięknej Genewy. Ostatnio byłam tu trzy lata temu!

Na początku chodziłam po parasolem. Po jakiejś godzinie się rozjaśniło i towarzyszyło mi piękne słońce.

Jeszcze przeszłam się po parku i zajrzałam do przystani jachtowej.

A później siedziałam na ławce i cieszyłam się takimi widokami.

Kolejna rotacja, kolejny dyżur

Pamiętacie ten post? W którym modlę się o lot? Wtedy utknęłam w Luton. Tym razem utknęłam w Dubaju. 

W Dubaju ogólnie jest bardzo fajnie, pod warunkiem, że jest się gdzieś w centrum, ma się znajomych i żar nie leje się z nieba. No cóż, tym razem żaden z tych warunków nie był spełniony. W lipcu na Półwyspie Arabskim o chłodzie można pomarzyć. Moi znajomi wyjechali. A nasz hotel jest usytuowany przy samym lotnisku. Dosłownie, widzę samoloty przez okno.

Na hotel nie mogę narzekać. Siłownia jest przestronna i prawie pusta. Śniadanie przepyszne. I są baseny - w liczbie mnogiej.

No ale co tu robić przez tydzień? Co robię, gdy nic nie robię? Ogólnie, w tej pracy często płacą za czekanie. Czyli jest to rodzaj niekończącego się dyżuru / standby'u. Zawsze może się trafić lot. Trzeba być w pogotowiu, ale z drugiej strony, trzeba też znaleźć sobie zajęcie. Mój obecny plan dnia?

Śniadanie z załogą.
Odpowiadanie na maile / przygotowywanie wyprawy na Islandię / pisanie bloga.
Siłownia i/lub basen.
Nauka arabskiego.

High Tea - czyli bardzo brytyjski zwyczaj. A dla mnie darmowa popołudniowa przekąska :)

Oglądanie filmików na YouTubie / serialu / czytanie książki/ planowanie kolejnej książki (chociaż poprzednia się jeszcze nie ukazała!).
Obiadokolacja z załogą lub samemu - w zależności od planów moich pilotów.

Zdarzają się odstępstwa od tego dnia. Raz wybraliśmy się na zakupy. Wielkie wydarzenie!

Moje zakupy. Książka po arabsku - bo trudno je dostać w Polsce. Daktyle i figi dla rodziny i znajomych. Przyprawy do domu.

Czasami też muszę coś wyprać, bo nie zaplanowałam codziennego chodzenia na siłownię, albo ucinam sobie drzemkę 😁.
Mogłabym oczywiście wziąć taxi i podjechać do kolejnego centrum handlowego i tak spędzić dzień, ale jakoś chodzenie samemu po sklepach, gdy nie ma się budżetu na zakupy, jakoś mnie nie bawi. Poza tym jak wspominałam wcześniej, jesteśmy daleko od wszelkich atrakcji, a ja i tak większość z nich już widziałam.
Nie pozostaje mi nic innego jak modlić się o lot i cieszyć z tego, że mi za takie nic nie robienie płacą.

Challenger 350

 Czerwiec minął mi bardzo przyjemnie. W ramach zastępstwa za koleżankę udało mi się wylecieć na kilka dni do pracy. Latałam na Challengerze 350 - tutaj, tutaj i tutaj możecie poczytać o typach samolotu, na których do tej pory było mi dane pracować. Na takim samolocie już kiedyś latałam, więc nie był on dla mnie nowością, jak Falcon z listopada.

Obowiązkowe selfie przed lotem.

Challenger 350 nie należy do dużych prywatnych jetów. Może pomieścić ośmioro pasażerów (9 nawet), ale sześcioro z nich będzie siedziało wygodnie, a pozostali będą się ściskać na kanapie.

Zaraz wyjeżdżamy z hangaru w Entebbe.

 

 

Standardowe fotele w samolocie VIP. Po lewej stronie widać "snack basket", którego nie jestem fanem, ale jako freelancer staram się nie zmieniać zwyczajów w samolocie.

   "Welcome table" - w Ugandzie wybrałam się na zakupy, ale supermarket mnie bardzo rozczarował.
                                                               Po prawej stronie menu.

Maleńka galley, bez pieca - tylko mikrofalówka była. Ręcznik i szklanka na przyjście pasażera przygotowane. Oczywiście ten cały bałagan zakrywa się przed boardingiem.

Mapa w kabinie pokazuje dokąd lecimy i gdzie jesteśmy.

Jak podoba się Wam taki samolot? Mam nadzieję, że uda mi się go pokazać Wam również w filmiku.

Uganda - kraj 93

 W czasie tego wylotu miałam okazję postawić stopę w swoim 93 państwie! Nawet zrobić zakupy, przespacerować się, spróbować lokalnej kuchni i wyspać w hotelu.

Kiedy po całej nocy w podróży zobaczyłam taką wodę za oknem pomyślałam, że jestem nad morzem! Dobra, możecie się śmiać.

To zlecenie dostałam z polecenia koleżanki, którą miałam zastąpić na czas jej urlopu. Powiedziała mi , że zacznę w Entebbe. I nawet sprawdziłam sobie na mapie gdzie to jest. Także moje poranne odkrycie jest jeszcze dziwniejsze.

Jezioro Wiktorii jest największym jeziorem Afryki. Można się więc pomylić 😉

Co oprócz Jeziora widziałam? Lokalny supermarket i trochę miasta. To postaram się umieścić w przygotowywanym vlogu. Zobaczymy, jak pójdzie, bo okazuje się, że bycie vloggerem jest trudniejsze niż mi się wydawało.

Na spacerze spotkałam taką dużą jaszczurkę. Uganda słynie z goryli, ale oczywiście na to nie było czasu.

A to tradycyjna potrawa: gotowana wołowina podawana z ugali (kaszka kukurydziana na gęsto). 

 Z Ugandą to trochę tak jak z moją wizytą w Zambii i w Namibii. Poczułam smak Afryki i zrobiłam sobie chętkę na więcej i trzeba będzie tu kiedyś wrócić.

Qatar Airways

 O Katarze pisałam Wam już kiedyś jako o pracodawcy. Dziś napiszę o swojej podróży z nimi z punktu widzenia pasażera.

Zacznę od tego, że na lotnisku był chaos. Nie winię ich za to bezpośrednio, ale już z pandemią walczymy od roku, więc powinni to lepiej zorganizować. Punkty odprawy zamknięte mają na godzinę przed odlotem. W kolejce rozdają formularze do wypełnienia, zamiast przesłać je mailem przy rezerwacji biletu. A do tego trzy okienka tylko otwarte. Pierwszy raz spotkałam się z tym, że kolejka do nadania bagażu (z dokonaną odprawą online) szła wolniej, niż ta bez.

Na odcinku Wawa -Doha tłumów nie było. Miałam trzy miejsca dla siebie, a i rząd obok był pusty. Dziwne to, bo widziałam, że kilka rzędów dalej ludzie siedzieli ściśnięci. Może tak lubią?

Załoga nadal chodzi ubrana w ochronne fartuchy, maski i gogle. Co ciekawe, była tylko jedna stewardessa, a reszta obsługi stanowili panowie.

Dostaliśmy takie zestawy ochronne. Na siedzeniach były poduszki i koce. Kiedyś na nocny rejs pamiętam jeszcze dawali małe saszetki ze skarpetami, maską i szczoteczką. Nie wiem, czy oszczędności, czy Covid, ale obecnie serwis też jest okrojony. Nie ma na przykład menu wydrukowanego.

Najpierw przejechał bar (napój- alkoholowy lub nie -  plus małe precelki), następnie duży wózek z gorącym posiłkiem. Do wyboru był kurczak curry (smaczny), wołowina lub lasagna. Można było jeszcze domówić napój, a na koniec kawa i herbata.

Obejrzałam film (bardzo duży wybór mają), przespałam się i już musiałam zmieniać samolot na lotnisku w Dosze. Drugi lot do Entebbe w Ugandzie był dużo pełniejszy. Ponownie dostaliśmy mokre serwetki i zestawy ochronne. Następnie napój z kanapką, a rano podano gorące śniadanie.

Mój wybór : placuszki. Jajecznicy na pokładzie z zasady nie znoszę.

Ogólnie bardzo dobre wrażenia zostały mi z lotu z Qatar Airways. Jedzenie dobre, kawa dobra, białe wino niedobre - ale w sumie nie wie, czego się spodziewałam. Czysto, przestronnie i duży wybór filmów do oglądania. Załoga sumienna i uczynna, ale takie "roboty" - jak zawsze na Bliskim Wschodzie.

Na koniec wpisu zostawiam Was z ich filmikiem instruktażowym. 

No nie wiem, co o tym myśleć. A Wam się podoba?

Jetting Julia - kolejna vloggerka, którą oglądam.

 Jeżeli macie chwilę wolną, to zachęcam Was do obejrzenia kilku vlogów Julii. Godne polecenia szczególnie dla tych, którzy zastanawiają się jak wygląda latanie w Stanach.

Przy okazji wyjaśniam pojęcie "slam clicking". Jeżeli po locie nie wychodzicie nigdzie z pokoju i nie spotykacie się z resztą załogi, to właśnie jesteście takim "slam - clickerem". Czasami każdy z nas potrzebuje odrobiny samotności :)

Na co jeszcze warto zwrócić uwagę? Julia mieszka w Filadelfii, a lata z Dallas. Czyli musi zrobić "commute" przed swoimi lotami, ale także przed dyżurem!
Wiele linii lotniczych na to nie pozwala. Inne nie mają nic przeciwko, jeżeli tylko jesteście w stanie się zjawić na czas do pracy.

Mnie w Stanach zawsze uderza "grooming", bo jestem z Bliskiego Wschodu, gdzie każdy wygląda jak kalka każdego.

Ogólnie w Stanach wydaje się, że zasady firmy są dużo luźniejsze. Można filmować w samolocie przed lotem (u nas było wieczne "run, run, run"). Nie wygląda na to, żeby mieli "briefingi", czy też "debriefingi". 

Może się mylę, ale ich praca wydaje się łatwiejsza.
A Wy jakie różnice zauważyliście?

Rozmowa o pracę: pytania, na które musisz znać odpowiedź - cz. IV.

 Dziś ostatnia część cyklu z pytaniami o rozmowę o pracę.

Czyli co chciałabyś robić za pięć / dziesięć lat? Warto powiedzieć, że wiąże się swoją przyszłość z daną firmą. Odpowiedzi typu: "Popracuję tutaj trzy lata, a następnie chcę zmienić zawód" - mogą nie spotkać się ze zrozumieniem. 

W pracy stewardessy bardzo ważne jest doświadczenie w pracy z klientem. Część linii lotniczych wręcz go wymaga. Może również paść pytanie, jakie masz cechy, które w takiej pracy się sprawdzają. Jakie są najbardziej pożądane? Empatia, umiejętność słuchania, radzenie sobie ze stresem, dyplomacja, rozwiązywanie konfliktów, praca w grupie, bycie przyjaznym / optymistycznym itp.

W liniach komercyjnych najważniejsza jest praca zespołowa. W czasie "Dnia Otwartego" jest to sprawdzane zadaniami w podgrupach. Jeżeli chodzi o pracę na prywatnym jecie, to jest to mniej istotne.

I tak doszliśmy do podsumowania.

 Wszystkie punkty powyżej są bardzo ważne, może jedynie ostatni będzie ciężko wyegzekwować przy aplikacji do linii lotniczych.
Mogę Wam powiedzieć, że z zasady rekruterzy odzywają się do osób, które przeszły do kolejnego etapu / dostały pracę. Jeżeli w ciągu dwóch tygodni nie dostaniecie maila lub telefonu, to najprawdopodobniej odpadliście.

Mam nadzieję, że te posty pomogą Wam w pozytywnym przejściu procesu rekrutacyjnego.
Koniecznie napiszcie, jeżeli macie jakieś pytania! Możecie pisać tu, na FB i na Insta!

Rozmowa o pracę: pytania, na które musisz znać odpowiedź - cz. III.

 Nowy miesiąc i nowy post. Nie wiem jak Wam, ale gdzie to pół roku minęło?
W każdym razie, w czerwiec wchodzimy z optymizmem i nadzieją na kolejne przygody. A dla szukających pracy i przygotowujących się do rozmów kwalifikacyjnych: część trzecia.

W tym pytaniu chodzi o to, żeby podkreślić nasze obowiązki, które pokrywają się z tymi z wymaganymi w nowej pracy. Warto wyróżnić: pracę z klientem, radzenie sobie z trudnymi sytuacjami, stresem, międzynarodowe środowisko, użycie języka angielskiego itp.

Bądźcie pozytywni! Narzekanie na poprzedniego pracodawcę nigdy nikomu na dobre nie wyszło. 

Zawsze to pytanie o wtopy.... I jak tu odpowiedzieć? Kiedyś miałam na rozmowie pytanie o konflikty w pracy. Najważniejsze to podkreślić, że to nie były konflikty - tylko nieporozumienia. To nie były wtopy, tylko lekkie niedociągnięcia, dzięki którym nauczyliśmy się wiele i staliśmy się lepszymi pracownikami.

Pamiętacie, że jeżeli mieliście przerwę w życiorysie, to musicie się z niej wytłumaczyć. Dotyczy to też przestoju Covidowego, lepiej mieć jakieś osiągnięcia z tego okresu - naukę języka, rozwinięcie nowego\naszego hobby, fitness itp.

Za tydzień ostatnia część! Koniecznie tu zaglądajcie.