Kiedy twój lot jest opóźniony, a ty się z tego cieszysz...

Zazwyczaj nie cieszę się, gdy mój lot jest opóźniony. Wczoraj jednak był wyjątek.
Wpierw od rana w pracy. Wieczorem zmęczona miałam wracałać do domu. Firma zarezerwowała mi lot przez Monachium. W Bawarii miałam mieć 40 minut na zmianę samolotu. Wiem, niewiele, ale to było jedyne połączenie. A później to się stało.

Mój lot opóźniony 45 minut.

Wpierw dostałam sms od Lufthansy informującego mnie, że "niestety twój lot jest opóźniony". Nie mogę tu winić operatora, bo wszystkie loty z Olbii były tego dnia opóźnione z powodu pogody. Co nie zmienia faktu, że prawie się popłakałam. W czasie tej rotacji bardzo dużo pracowałam i już chciałam lecieć do domu!
Sprawdziłam, że tego wieczoru nie ma już lotu z Monachium do Warszawy, następny jest kolejnego dnia. I już się pogodziłam z faktem, że spędzę wieczór w hotelu na koszt Lufthansy wypłakując swoje żale w poduszkę; gdy po lądowaniu w Bawarii włączyłam telefon...... Pierwsza wiadomość od Lufthansy : "niestety twój lot do Warszawy o 07:10 PM jest opóźniony na 07:30 PM." Spojrzałam na zegarek była 19:36.
"Kurcze.... straciłam lot przez 6 min" - pomyślałam.
Wtem kolejny sms - lot opóźniony do 19:40.
Coraz lepiej, coraz lepiej. Dawaj jeszcze.
Trzeci sms - lot opóźniony do 20:05.
TAAAAKKKK!!!!!!!
Zrobiłam coś, czego nie należy robić - samolot jeszcze się dobrze nie zatrzymał, a ja już byłam przy drzwiach. I biegiem przez terminal.

Nigdy w  życiu nie cieszyłam się tak siedząc w opóźnionym samolocie!

Olbia, czyli jak to jest być na Sardynii w pracy.

Kiedy mówię znajomym, że lecę na Sardynię, wszyscy mi zazdroszczą. Wyspa ta kojarzy się z pięknymi widokami, plażami i oczywiście słodkim nieróbstwem. I to wszystko jest prawdą, ale jak się jest na wakacjach, a nie w pracy.

Centrum miasta, w którym śpimy.

Pomimo tego, że jestem w wakacyjnym miejscu, to nie jestem na wakacjach. Dlatego nie mogę do końca korzystać z uroków tego miejsca.
Po pierwsze śpimy w hotelu bez dostępu do plaży, położonym w industrialnej części miasta. Nie jest to wakacyjna miejscówka, a raczej hotel skierowany do biznesmenów, załóg i podróżnych, którzy mają następnego dnia rano lot.
Po drugie nie mogę wsiąść w autobus i pojechać na plażę, bo latam z pewnymi pasażerami. Mój szef zmienia zdanie co kilka godzin i nie ma szans, żeby poznać jego plany. Nawet zadając mu pytanie na pokładzie, można uzyskać sprzeczne informacje w ciągu kilku minut.

Praca pracą, ale jeść trzeba. Do najbliższej restauracji mamy dwadzieścia minut marszu.

Po trzecie jestem tutaj z załogą, a nie ze znajomymi. Część moich pilotów to super chłopaki, a część nie. Zgadnijcie na kogo trafiłam tym razem?
Oczywiście, nie jest tak, że jest tragicznie. Pogoda dopisuje, a hotel ma mały basen nad którym można poleżeć z książką łapiąc promienie słońca. A sama Olbia ma deptak, na którym sprzedają pyszne lody.

Ratusz i charakterystyczna flaga z czterema głowami Maurów.

No i nie jest to Moskwa, w której ostatnio spędzam bardzo dużo czasu.

Zawrócona spod bramki....czyli z życia stewardessy wzięte.

Pamiętam jak w swoich pierwszych liniach lotniczych, zadano nam pytanie. Czy jesteśmy porannymi osobami, czy nocnymi sowami. Od tego miało zależeć, czy będziemy woleć latać rano, czy wieczorem. Bystry kolega powiedział, że on to jest taki wczesnopopołudniowy .... i ja chyba też.
Do pracy na prywatny jet dolatuję liniami komercyjnymi. Zazwyczaj muszę wyruszyć bardzo wcześnie, bo moja zmienniczka musi tego samego dnia dotrzeć do domu. Loty o 6 rano to już norma dla mnie. I nie jest to przyjemne, jak wstaje się o 3 rano. Ten dzień robi się bardzo długi, a może się okazać, że od razu muszę gdzieś lecieć z pasażerami.
O dziwo, ostatnio dostałam bilet na 18. I nie wiedziałam, co ze sobą zrobić. Niby ma się jeszcze cały dzień przed sobą, ale z drugiej strony - cały czas z tyłu głowy jest ta świadomość, że nie warto zaczynać nic robić, bo zaraz trzeba się będzie zbierać na lotnisko. I tak mi przeszedł ten dzień. O 15:30 wyruszyłam Uberem w drogę. Parę minut po 16 byłam na miejscu i przeszłam odprawę. Dzięki kontu w pewnym banku mam możliwość skorzystania z saloniku VIP i wypicia (oraz zjedzenia) darmowej kawy. Następnie z gazetą usiadłam przy swojej bramce i czekałam na boarding.
Kiedy już zaczynała formować się kolejka do wejścia na pokład - co jest bez sensu, mój służbowy telefon się odezwał. Firma pytała się, czy już jestem na lotnisku.
-"Jestem już pod bramką, za 10 minut mam wejście na samolot"- odparłam.
-"A, bo wiesz, samolotu nie będzie w Atenach. Musimy jeszcze coś sprawdzić, ale zapytaj, czy mogą wycofać twój bagaż" - powiedział operacyjny.
Na dwutygodniowy wylot, oczywiście, że miałam oddaną walizkę.
Zapytałam, mogli. Koniec końców, firma zawróciła mnie spod bramki. Jeszcze prawie godzinę czekałam na oddanie bagażu i pojechałam do domu.
A szkoda, bo liczyłam na powtórne odwiedziny Aten, lot nową linią lotniczą, a sam fakt, że spędziłam 5 godz tego dnia w drodze, na i w drodze powrotnej z lotniska - też mnie nie uszczęśliwiał. Co więcej, ten dzień nie liczy się do moich dni w pracy, bo jakby nie było, spałam u siebie w domu.
Do pracy wyleciałam- kolejnego dnia ..... rano.

Hel

Wierna czytelniczka zauważyła, że byłam na Helu. I zadała pytanie, skąd ta decyzja. Od początku więc.. Jak wiecie, studiowałam w Poznaniu. Ostatni raz byłam tam pewnie ze 3 lata temu. Ponieważ nadal utrzymuję kontakt z dwoma koleżankami z dawnych lat, to w te wakacje postanowiłam je odwiedzić.
-"Jedziesz na kawę do Poznania?" - spytał mój znajomy -"jedziesz pociągiem prawie cztery godziny, żeby wypić kawę i wracasz?" - nie mógł uwierzyć.
Po pierwsze w pociągach teraz dają kawę i są wagony bezprzedziałowe, gdzie można wygodnie poczytać książkę.
Po drugie planowałam spać w Poznaniu.
Moje plany uległy zmianie, po tym jak się okazało, że koleżanki mają zajęte soboty, a owy znajomy wybiera się większą grupą na Opener'a. Nie zostało mi nic innego, jak dołączyć do nich i udać się na Hel. Notabene, nigdy nie byłam na tym półwyspie... 😀

Śniadanie w Gdyni z widokiem na plażę.

Po noclegu w Gdyni, udaliśmy się na północ. Następne dwa noclegi znaleźliśmy w ostatniej chwili. Na domach jest dużo tabliczek z napisem "wolne pokoje", ale właściciele niechętnie wynajmują na jeden nocleg. A myśmy chcieli spać w dwóch różnych miejscach.
Dla mnie nie ma to sensu, chyba lepiej wynająć na jedną noc, niż mieć wolny pokój? Szukaliśmy wieczorem, więc to, że ktoś się trafi na tydzień (jeszcze w taką pogodę i w niedzielę) było mało prawdopodobne.

Przepiękna porcelana Lubiana i kaszubski wzór. Kawa w "Werandzie".

A tu śledzie w "Maszpoerii".

Co oprócz picia kawy i jedzenia śledzi można robić na Helu? Mieliśmy pecha z pogodą, było wietrznie, zimno i padało. Nadal jednak udało nam się zobaczyć foki w fokarium.

Foce nie przeszkadza, że pada; a mnie przemokły buty. Na zapas miałam....sandały! 😂

Zrobiliśmy sobie też długi spacer po samym początku Polski.

Tutaj nawet były przebłyski słońca.

Polskie morze nawet przy niepogodzie jest piękne. Spacer po plaży i moczenie nóg (w lodowatej) wodzie zaliczony kilkakrotnie w czasie tego wyjazdu.

Hel bardzo mi się podobał. Jakie inne miejsca w Polsce powinnam odwiedzić? Macie jakieś propozycje na ciekawy weekend w naszym kraju?

A tu już byłam.

Juan Les Pins

Kilka dni temu mieliśmy lot do Nicei. Wszystkie hotele w tym mieście były zarezerwowane lub cenową były poza naszym budżetem. Dzięki takiemu zbiegowi okoliczności udało mi się zaznaczyć na mapie kolejne miasto na Lazurowym Wybrzeżu.

Miasto ma ładną nadmorską promenadę z wieloma restauracjami.

Juan Les Pins nie ma starego miasta takiego jakie ma pobliska Nicea. To raczej kurort nadmorski z atrakcjami skierowanymi dla bogatych turystów. Dwa dni odpoczynku w takim miejscu w burzliwym grafiku? Bardzo chętnie!

nadmorskie dekoracje

Co bardzo przydało mi do gustu? Bugenwille.

Bugenwilla pochodzi z Ameryki Południowej i jak widać śródziemnomorski klimat dobrze jej służy.

Część budynków po prostu w nich tonęła.

Z takiego przystanku mogłabym brać autobus codziennie.

A na koniec tego postu - akcent lotniczy.

Plakat grupy Duft Punk sfotografowany w lokalnej restauracji.

Całkiem ładne miasteczko i udany pobyt mi się trafił.

Petanque

Jeżeli śledzicie mojego bloga, to wiecie już, że spędzam ostatnio sporo czasu w Moskwie.Wiecie też, że staram się zawsze wykorzystać czas i zorganizować go sobie w pełni.W ten sposób dni szybciej mijają, a równocześnie mam też poczucie, że czegoś danego dnia dokonałam. Ostatnie tygodnie w stolicy Rosji były bardzo upalne, dlatego z przyjemnością przystanęłam na pomysł moich pilotów, aby spędzić popołudnie w parku.
Najbliższy nam park, to Park Gorkiego, który oferuje wiele atrakcji, między innym francuską grę - petanque.

Cochonnet to miejsce gdzie za 100 rubli od osoby można wypożyczyć na godzinę zestaw kul. To również nazwa najmniejszej kuleczki, w którą trzeba celować.

Tory na których gra się są wysypane żwirem. Weźcie ze sobą mokre chusteczki, bo Wasze ręce będą ubrudzone.

Rzucam, a mój kapitan sprawdza jak mi idzie.

Ale ze mnie profesjonalistka! - zdawało mi się. Później Francuzi grający obok, powiedzieli mi, że widać, że nigdy w to nie grałam i że mnie chętnie podszkolą. 😉

Pograliśmy jakieś 40 minut, po czym uznałam swoją klęskę i poszliśmy coś zjeść.
Znowu padło na wietnamskie jedzenie w Bo.

Ich mango sok jest niesamowity. Sajgonki i zupa też mi smakują. W restauracji obowiązuje samoobsługa.

Kolejny dzień pełen wrażeń i w doborowym towarzystwie.

Hotel W Istambuł

W końcu zobaczę Istambuł, pomyślałam sobie gdy zobaczyłam kolejny lot w grafiku po Taszkiencie .
Ha ha, zaśmiał się los. W Istambule byłam, a jakże ... jakieś 20 godzin, w tym noc.

Bardzo błyszczące wejście do naszego hotelu. W nocy przyprawia o zawrót głowy.

Hotel W należy do sieci hoteli Marriott, w której ze względu na punkty lubimy nocować. Załogi tak mają, że lubią punkty. 😁

Umywalka i lustro w pokoju było w szafie. Dobrze, że była otwarta, bo bym pewnie długo jej szukała.

A tak jedliśmy śniadanie.

Jeżeli planujecie pobyt w Istambule, to polecam Wam ten hotel. Ma niesamowity wystrój i położony jest w dogodnym miejscu. Niestety, nie długo mogłam się cieszyć jego luksusami. Rano dostałam wiadomość, że jeden z pasażerów zażyczył sobie lokalne słodycze. Wyruszyłam więc na zakupy.

Najbliższe sąsiedztwo hotelu.

Bakhlava i kenefe było jeszcze do zdobycia, ale jak przetransportować lody zakupione na bazarze do samolotu? Zazwyczaj, gdy zamawiam takie od dostawcy kateringu, to dostaję je z suchym lodem i w opakowaniu termicznym. A jak dostaję wiadomość rano, że mam je kupić, to jak mam je ze sobą zabrać?
Ponieważ nie miałam jak zrealizować życzenia mojego pasażera (tzn. zamówiłam lody, ale od dostawcy), wróciłam do hotelu i wzięłam się za pisanie.

Miejsce na relaks i pracę twórczą.

Mając pokój na parterze, dostajecie w komplecie taki oto balkon. Między poszczególnymi łożami jest woda.

Już zbierałam się na siłownię, gdy przyszła wiadomość od firmy, że lot jest przyśpieszony o trzy godziny....
I tak skończyła się moja błyskawiczna przygoda w Istambule i w Hotelu W.

P.S. Pasażer nie był zadowolony, że lody dostarczone z kateringu, nie były przeze mnie zakupione na targu. 🙈

Taszkient

Jak już wiecie, jestem obecnie na 3 tygodniowym wylocie. I w te 3 tygodnie mój szef postanowił zafundować mi pracę nonstop....
Ledwo gdzieś przylecimy i już lecimy dalej. Jak do tej pory miałam jeden dzień przerwy - w Moskwie i pół dnia w Taszkiencie. W Uzbekistanie byłam już dwa razy, w tym raz w Taszkiencie właśnie. Tym razem udało mi się wyjść z hotelu i nawet wyciągnęłam swoich chłopaków na ten spacer. Z powodu upału i braku czasu nasza ekspedycja ograniczyła się do okolicy hotelu.

Pierwszy przystanek TV Tower. Żeby wjechać na górę trzeba mieć ze sobą paszport i 40.000 w gotówce.

Zdjęcie pod wieżą (bo nie mieliśmy ani paszportów ani gotówki). Pokazuję swojemu pilotowi, żeby zrobił też zdjęcie całej wieży. Tak, wiem..... 🙈

Po fiasku z wjazdem na wierzchołek wieży telewizyjnej, udaliśmy się do pobliskiego parku, gdzie znajduje się miejsce poświęcone ofiarom reżimu politycznego. Nie wiem, którego reżimu, ale nie wchodźmy w szczegóły.

bardzo ładna altanka

Obok tego pomnika znajduje się tradycyjny budynek. Niestety nie wiem, co to jest, bo nie było nigdzie podpisane, na mapie nie jest zaznaczone i na dodatek było zamknięte. Co nie zmienia faktu, że prace w drewnie i kolor niebieski przypadły nam do gustu.

Precyzja rzemiosła zwala z nóg.

Tutaj przykład pięknie zdobionego kamienia.

Niezwykle fotogeniczne drzwi.

Upał dawał się nam we znaki, a do następnych atrakcji było bardzo daleko od lokalizacji naszego hotelu, postanowiliśmy więc wrócić do siebie i poleżeć nad basenem.

Radość niesłychana, będę pływać na różowym flamingu.

Plan był dobry, ale pokrzyżował go nam pasażer, który zdecydował, że wylatujemy 4 godziny wcześniej. Zamiast popołudnia nad basenem, miałam godzinę - dobre i to.
Takie życie stewardessy. 😀

Długie pobyty

W czasie swoich blisko 15 lat kariery lotniczej miałam różne grafiki pracy. Zaczynając od pracy w liniach lotniczych, gdzie mój najdłuższy wylot zajmował jakiś tydzień, do incydentu z pracą na prywatnym samolocie w Katarze, gdzie ugrzęzłam na kilka miesięcy. Nie da się ukryć, że szybko przywiązujemy się do dobrego i teraz, gdy pracuję na dwutygodniowych zmianach, wszystko co dłuższe dłuży mi się okropnie.
Moja obecna rotacja trwa 3 tygodnie. Moja zmienniczka potrzebowała dłuższych wakacji i zgodziłam się pracować tydzień dłużej, niż powinnam. Tydzień to długo. O tak wiem, że dziewczyny w Arabii Saudyjskiej pracują często na dwumiesięcznych zmianach i dają radę. Ja też dam, ale przy okazji sobie ponarzekam 😉
Dla siebie i dla Was mam kilka sprawdzonych porad, jak przeżyć długi pobyt.

1) Zaprzyjaźnij się z załogą. Będziecie spędzać dużo czasu ze sobą i lepiej gdy się dobrze dogadujecie. Przy okazji może się okazać, że macie jakieś wspólne zainteresowania, albo że możecie się czegoś od siebie nauczyć. 
W obecnej pracy jestem bardzo zadowolona ze swoich pilotów. Były jednak czasy, że latałam z kolegami, którzy nie chcieli się zbytnio socjalizować. I wtedy jest ciężko. Wtedy napisałam swoją drugą książkę.

"Z chmur do Azji" powstało w Singapurze, kiedy to miałam dużo czasu i bardzo często aspołecznych pilotów ;)

2) W ten sposób przechodzimy do drugiego punktu. Znajdź sobie zajęcie. Znajdź hobby.

3) Weź kawałek domu ze sobą. Czy to jest książka, którą obecnie czytasz, czy ulubiona herbata, albo mata do jogi.... Zabierz coś ze sobą. Będzie Ci raźniej w pokoju hotelowym i dodatkowo będziesz mieć jakieś zajęcie.

4) Staraj się utrzymać rytm dnia taki, jaki masz w domu. Budź się i kładź o tej samej porze, jedz śniadanie, ćwicz, czytaj, ucz się, pisz.... Będziesz się czuć prawie jak w domu i długi wylot mniej wybije Cię z rytmu życia. Ze względu na loty i zmianę stref czasowych będzie to oczywiście utrudnione, ale staraj się jak możesz zachować rutynę.

5) Eksploruj, eksploruj, eksploruj. Jeżeli tylko możesz, to zwiedzaj okolicę.

6) Idź na siłownię. Nawet jeżeli nie jesteś fanem ćwiczeń fizycznych, to warto się tam wybrać. Nie tylko będzie to dobre dla Twojego zdrowia, ale też zabijesz w ten sposób sporo czasu. Trzydzieści minut na rowerku, piętnaście minut na macie i już masz prawie godzinę z głowy, a bardzo się nie zmęczysz. Dalej prysznic i zasłużona drzemka, i już masz zajęte dwie godziny w ciągu dnia. A może się nawet w to wciągniesz i polubisz wysiłek fizyczny?

7) Utrzymuj więzi ze znajomymi. W obecnej erze postępu technologicznego nie ma wymówek. Pisz na whatsupie, łącz się na skypie, wysyła zdjęcia i pliki. Nie tylko poprawi Ci to nastrój, ale też zajmie trochę dnia. A i Twoi bliscy będą się lepiej z tym czuli, wiedząc, że nawet będąc daleko o nich myślisz.

8) Weź pracę ze sobą. Jako stewardessa na prywatnym jecie mam obowiązki nie tylko w czasie spędzonym w powietrzu. Muszę też pisać raporty z lotów, dokonywać inwentaryzacji, uzupełniać zapasy itd. Staram się całą pracę papierkową wykonać w czasie pobytu, tak żeby mój czas wolny był naprawdę wolny. Dodatkowo staram się brać wszelkie zaległości z domu ze sobą na pobyty. Mówię tutaj o porządkowaniu zdjęć w katalogach, przygotowywaniu nowych postów na bloga, wyszukiwaniu informacji do książki itp. Im więcej zrobię w hotelu, tym więcej mam wolnego czasu w domu. A dzięki temu, że mam co robić w czasie nocowań, to czas z dala od bliskich szybciej mi mija.

A Wy jak sobie radzicie z minusami życia na walizkach?

Kobieta pracująca

Kobieta, która żadnej pracy się nie boi. Wprawdzie podaje, że jest specjalistą do walki z piractwem powietrznym, ale to w końcu mieści się w opisie pracy każdej stewardessy ;)

Znacie? Lubicie?

Nowa, ale stara praca?

Myślę, że należy się Wam mały update z mojego życia zawodowego. Ostatnio kiedy wspominałam o swojej sytuacji zawodowej, to pisałam o tym w Podsumowaniu Roku 2018. Wracając do tego posta, może się zorientować, że w listopadzie straciłam stałe zatrudnienie w swojej obecnie starej - nowej - starej firmie.
Następnie był grudzień, styczeń i luty gdzie latałam jako freelancer. I to były naprawdę dobre miesiące. Dużo latałam, miałam dużo zapytań o możliwą przyszłą współpracę i zarabiałam więcej niż kiedykolwiek przedtem. Jak wszystko co dobre, tak i to musiało się skończyć. Marzec okazał się miesiącem bez jednego lotu, ale za to z wakacjami.
A w kwietniu podpisałam kontrakt z kolejną firmą. Nie wiem już nawet, która to jest w mojej karierze i nie chcę nawet tego liczyć. Co ciekawe, jest to samolot, na którym już kiedyś pracowałam. Żeby było jeszcze zabawniej, to miałam wtedy lepsze warunki kontraktu niż obecnie. O ironio losu!
Tak, to już jest. Jeden krok w przód i dwa do tyłu.
Pozostaje mi się cieszyć, że mam pracę. I że jestem znowu w doborowym towarzystwie swoich ulubionych pilotów.

foto: internet