Kolejna rotacja, kolejny dyżur

Pamiętacie ten post? W którym modlę się o lot? Wtedy utknęłam w Luton. Tym razem utknęłam w Dubaju. 

W Dubaju ogólnie jest bardzo fajnie, pod warunkiem, że jest się gdzieś w centrum, ma się znajomych i żar nie leje się z nieba. No cóż, tym razem żaden z tych warunków nie był spełniony. W lipcu na Półwyspie Arabskim o chłodzie można pomarzyć. Moi znajomi wyjechali. A nasz hotel jest usytuowany przy samym lotnisku. Dosłownie, widzę samoloty przez okno.

Na hotel nie mogę narzekać. Siłownia jest przestronna i prawie pusta. Śniadanie przepyszne. I są baseny - w liczbie mnogiej.

No ale co tu robić przez tydzień? Co robię, gdy nic nie robię? Ogólnie, w tej pracy często płacą za czekanie. Czyli jest to rodzaj niekończącego się dyżuru / standby'u. Zawsze może się trafić lot. Trzeba być w pogotowiu, ale z drugiej strony, trzeba też znaleźć sobie zajęcie. Mój obecny plan dnia?

Śniadanie z załogą.
Odpowiadanie na maile / przygotowywanie wyprawy na Islandię / pisanie bloga.
Siłownia i/lub basen.
Nauka arabskiego.

High Tea - czyli bardzo brytyjski zwyczaj. A dla mnie darmowa popołudniowa przekąska :)

Oglądanie filmików na YouTubie / serialu / czytanie książki/ planowanie kolejnej książki (chociaż poprzednia się jeszcze nie ukazała!).
Obiadokolacja z załogą lub samemu - w zależności od planów moich pilotów.

Zdarzają się odstępstwa od tego dnia. Raz wybraliśmy się na zakupy. Wielkie wydarzenie!

Moje zakupy. Książka po arabsku - bo trudno je dostać w Polsce. Daktyle i figi dla rodziny i znajomych. Przyprawy do domu.

Czasami też muszę coś wyprać, bo nie zaplanowałam codziennego chodzenia na siłownię, albo ucinam sobie drzemkę 😁.
Mogłabym oczywiście wziąć taxi i podjechać do kolejnego centrum handlowego i tak spędzić dzień, ale jakoś chodzenie samemu po sklepach, gdy nie ma się budżetu na zakupy, jakoś mnie nie bawi. Poza tym jak wspominałam wcześniej, jesteśmy daleko od wszelkich atrakcji, a ja i tak większość z nich już widziałam.
Nie pozostaje mi nic innego jak modlić się o lot i cieszyć z tego, że mi za takie nic nie robienie płacą.

Challenger 350

 Czerwiec minął mi bardzo przyjemnie. W ramach zastępstwa za koleżankę udało mi się wylecieć na kilka dni do pracy. Latałam na Challengerze 350 - tutaj, tutaj i tutaj możecie poczytać o typach samolotu, na których do tej pory było mi dane pracować. Na takim samolocie już kiedyś latałam, więc nie był on dla mnie nowością, jak Falcon z listopada.

Obowiązkowe selfie przed lotem.

Challenger 350 nie należy do dużych prywatnych jetów. Może pomieścić ośmioro pasażerów (9 nawet), ale sześcioro z nich będzie siedziało wygodnie, a pozostali będą się ściskać na kanapie.

Zaraz wyjeżdżamy z hangaru w Entebbe.

 

 

Standardowe fotele w samolocie VIP. Po lewej stronie widać "snack basket", którego nie jestem fanem, ale jako freelancer staram się nie zmieniać zwyczajów w samolocie.

   "Welcome table" - w Ugandzie wybrałam się na zakupy, ale supermarket mnie bardzo rozczarował.
                                                               Po prawej stronie menu.

Maleńka galley, bez pieca - tylko mikrofalówka była. Ręcznik i szklanka na przyjście pasażera przygotowane. Oczywiście ten cały bałagan zakrywa się przed boardingiem.

Mapa w kabinie pokazuje dokąd lecimy i gdzie jesteśmy.

Jak podoba się Wam taki samolot? Mam nadzieję, że uda mi się go pokazać Wam również w filmiku.

Uganda - kraj 93

 W czasie tego wylotu miałam okazję postawić stopę w swoim 93 państwie! Nawet zrobić zakupy, przespacerować się, spróbować lokalnej kuchni i wyspać w hotelu.

Kiedy po całej nocy w podróży zobaczyłam taką wodę za oknem pomyślałam, że jestem nad morzem! Dobra, możecie się śmiać.

To zlecenie dostałam z polecenia koleżanki, którą miałam zastąpić na czas jej urlopu. Powiedziała mi , że zacznę w Entebbe. I nawet sprawdziłam sobie na mapie gdzie to jest. Także moje poranne odkrycie jest jeszcze dziwniejsze.

Jezioro Wiktorii jest największym jeziorem Afryki. Można się więc pomylić 😉

Co oprócz Jeziora widziałam? Lokalny supermarket i trochę miasta. To postaram się umieścić w przygotowywanym vlogu. Zobaczymy, jak pójdzie, bo okazuje się, że bycie vloggerem jest trudniejsze niż mi się wydawało.

Na spacerze spotkałam taką dużą jaszczurkę. Uganda słynie z goryli, ale oczywiście na to nie było czasu.

A to tradycyjna potrawa: gotowana wołowina podawana z ugali (kaszka kukurydziana na gęsto). 

 Z Ugandą to trochę tak jak z moją wizytą w Zambii i w Namibii. Poczułam smak Afryki i zrobiłam sobie chętkę na więcej i trzeba będzie tu kiedyś wrócić.

Qatar Airways

 O Katarze pisałam Wam już kiedyś jako o pracodawcy. Dziś napiszę o swojej podróży z nimi z punktu widzenia pasażera.

Zacznę od tego, że na lotnisku był chaos. Nie winię ich za to bezpośrednio, ale już z pandemią walczymy od roku, więc powinni to lepiej zorganizować. Punkty odprawy zamknięte mają na godzinę przed odlotem. W kolejce rozdają formularze do wypełnienia, zamiast przesłać je mailem przy rezerwacji biletu. A do tego trzy okienka tylko otwarte. Pierwszy raz spotkałam się z tym, że kolejka do nadania bagażu (z dokonaną odprawą online) szła wolniej, niż ta bez.

Na odcinku Wawa -Doha tłumów nie było. Miałam trzy miejsca dla siebie, a i rząd obok był pusty. Dziwne to, bo widziałam, że kilka rzędów dalej ludzie siedzieli ściśnięci. Może tak lubią?

Załoga nadal chodzi ubrana w ochronne fartuchy, maski i gogle. Co ciekawe, była tylko jedna stewardessa, a reszta obsługi stanowili panowie.

Dostaliśmy takie zestawy ochronne. Na siedzeniach były poduszki i koce. Kiedyś na nocny rejs pamiętam jeszcze dawali małe saszetki ze skarpetami, maską i szczoteczką. Nie wiem, czy oszczędności, czy Covid, ale obecnie serwis też jest okrojony. Nie ma na przykład menu wydrukowanego.

Najpierw przejechał bar (napój- alkoholowy lub nie -  plus małe precelki), następnie duży wózek z gorącym posiłkiem. Do wyboru był kurczak curry (smaczny), wołowina lub lasagna. Można było jeszcze domówić napój, a na koniec kawa i herbata.

Obejrzałam film (bardzo duży wybór mają), przespałam się i już musiałam zmieniać samolot na lotnisku w Dosze. Drugi lot do Entebbe w Ugandzie był dużo pełniejszy. Ponownie dostaliśmy mokre serwetki i zestawy ochronne. Następnie napój z kanapką, a rano podano gorące śniadanie.

Mój wybór : placuszki. Jajecznicy na pokładzie z zasady nie znoszę.

Ogólnie bardzo dobre wrażenia zostały mi z lotu z Qatar Airways. Jedzenie dobre, kawa dobra, białe wino niedobre - ale w sumie nie wie, czego się spodziewałam. Czysto, przestronnie i duży wybór filmów do oglądania. Załoga sumienna i uczynna, ale takie "roboty" - jak zawsze na Bliskim Wschodzie.

Na koniec wpisu zostawiam Was z ich filmikiem instruktażowym. 

No nie wiem, co o tym myśleć. A Wam się podoba?

Jetting Julia - kolejna vloggerka, którą oglądam.

 Jeżeli macie chwilę wolną, to zachęcam Was do obejrzenia kilku vlogów Julii. Godne polecenia szczególnie dla tych, którzy zastanawiają się jak wygląda latanie w Stanach.

Przy okazji wyjaśniam pojęcie "slam clicking". Jeżeli po locie nie wychodzicie nigdzie z pokoju i nie spotykacie się z resztą załogi, to właśnie jesteście takim "slam - clickerem". Czasami każdy z nas potrzebuje odrobiny samotności :)

Na co jeszcze warto zwrócić uwagę? Julia mieszka w Filadelfii, a lata z Dallas. Czyli musi zrobić "commute" przed swoimi lotami, ale także przed dyżurem!
Wiele linii lotniczych na to nie pozwala. Inne nie mają nic przeciwko, jeżeli tylko jesteście w stanie się zjawić na czas do pracy.

Mnie w Stanach zawsze uderza "grooming", bo jestem z Bliskiego Wschodu, gdzie każdy wygląda jak kalka każdego.

Ogólnie w Stanach wydaje się, że zasady firmy są dużo luźniejsze. Można filmować w samolocie przed lotem (u nas było wieczne "run, run, run"). Nie wygląda na to, żeby mieli "briefingi", czy też "debriefingi". 

Może się mylę, ale ich praca wydaje się łatwiejsza.
A Wy jakie różnice zauważyliście?

Rozmowa o pracę: pytania, na które musisz znać odpowiedź - cz. IV.

 Dziś ostatnia część cyklu z pytaniami o rozmowę o pracę.

Czyli co chciałabyś robić za pięć / dziesięć lat? Warto powiedzieć, że wiąże się swoją przyszłość z daną firmą. Odpowiedzi typu: "Popracuję tutaj trzy lata, a następnie chcę zmienić zawód" - mogą nie spotkać się ze zrozumieniem. 

W pracy stewardessy bardzo ważne jest doświadczenie w pracy z klientem. Część linii lotniczych wręcz go wymaga. Może również paść pytanie, jakie masz cechy, które w takiej pracy się sprawdzają. Jakie są najbardziej pożądane? Empatia, umiejętność słuchania, radzenie sobie ze stresem, dyplomacja, rozwiązywanie konfliktów, praca w grupie, bycie przyjaznym / optymistycznym itp.

W liniach komercyjnych najważniejsza jest praca zespołowa. W czasie "Dnia Otwartego" jest to sprawdzane zadaniami w podgrupach. Jeżeli chodzi o pracę na prywatnym jecie, to jest to mniej istotne.

I tak doszliśmy do podsumowania.

 Wszystkie punkty powyżej są bardzo ważne, może jedynie ostatni będzie ciężko wyegzekwować przy aplikacji do linii lotniczych.
Mogę Wam powiedzieć, że z zasady rekruterzy odzywają się do osób, które przeszły do kolejnego etapu / dostały pracę. Jeżeli w ciągu dwóch tygodni nie dostaniecie maila lub telefonu, to najprawdopodobniej odpadliście.

Mam nadzieję, że te posty pomogą Wam w pozytywnym przejściu procesu rekrutacyjnego.
Koniecznie napiszcie, jeżeli macie jakieś pytania! Możecie pisać tu, na FB i na Insta!

Rozmowa o pracę: pytania, na które musisz znać odpowiedź - cz. III.

 Nowy miesiąc i nowy post. Nie wiem jak Wam, ale gdzie to pół roku minęło?
W każdym razie, w czerwiec wchodzimy z optymizmem i nadzieją na kolejne przygody. A dla szukających pracy i przygotowujących się do rozmów kwalifikacyjnych: część trzecia.

W tym pytaniu chodzi o to, żeby podkreślić nasze obowiązki, które pokrywają się z tymi z wymaganymi w nowej pracy. Warto wyróżnić: pracę z klientem, radzenie sobie z trudnymi sytuacjami, stresem, międzynarodowe środowisko, użycie języka angielskiego itp.

Bądźcie pozytywni! Narzekanie na poprzedniego pracodawcę nigdy nikomu na dobre nie wyszło. 

Zawsze to pytanie o wtopy.... I jak tu odpowiedzieć? Kiedyś miałam na rozmowie pytanie o konflikty w pracy. Najważniejsze to podkreślić, że to nie były konflikty - tylko nieporozumienia. To nie były wtopy, tylko lekkie niedociągnięcia, dzięki którym nauczyliśmy się wiele i staliśmy się lepszymi pracownikami.

Pamiętacie, że jeżeli mieliście przerwę w życiorysie, to musicie się z niej wytłumaczyć. Dotyczy to też przestoju Covidowego, lepiej mieć jakieś osiągnięcia z tego okresu - naukę języka, rozwinięcie nowego\naszego hobby, fitness itp.

Za tydzień ostatnia część! Koniecznie tu zaglądajcie.

Rozmowa o pracę: pytania, na które musisz znać odpowiedź - cz. II.

 Mamy kolejny poniedziałek, czas więc na kolejny odcinek "Rozmowy o pracę".

Jeżeli staracie się o pracę cabin crew, to koniecznie przygotujcie sobie odpowiedź na pytanie: "Jakie są obowiązki personelu pokładowego?" Podpowiem, że najważniejsze jest dbanie o bezpieczeństwo pasażera i lotu; serwis jest na drugim miejscu.

Każdy nowy pracodawca może zapytać Was o plany na przyszłość. Najlepiej, jeżeli będą one związane z daną firmą. Nie warto być tu zbyt szczerym i mówić, że po zdobyciu tutaj doświadczenia, chce się odejść do konkurencji.

Pamiętam, że na jednej rozmowie rekrutacyjnej do linii lotniczych miałyśmy za zadanie narysować pracę marzeń. Rekruterka dostała osiem rysunków samolotu :D. Mój był mały- prywatny jet i leciał nad Wieżą Eiffla. Czasami marzenia się spełniają.

"Dlaczego chcesz zmienić pracę?" Pamiętajcie, żeby nigdy nie mówić źle o swoim poprzednim pracodawcy!

Więcej w następnym wpisie.

Rozmowa o pracę: pytania, na które musisz znać odpowiedź - cz. I.

 Dzień dobry, wczoraj miałam właśnie rozmowę o pracę. Z powodu pandemii odbyła się ona online. I jakie pierwsze pytanie dostałam? "Opowiedz nam coś o sobie." Takie standardowe rozpoczęcie rozmowy kwalifikacyjnej.

Jaka byłaby Twoja odpowiedź? Kiedyś zadano mi takie pytanie i odpowiedziałam szczerze, że nie mam pracy, a wy rekrutujecie. 😁
Przeszłam nawet do drugiego etapu, ale nie polecam takiej szczerości. Lepiej poszukajcie przed rozmową informacji o firmie, do której się staracie. Standardową odpowiedź znajdziecie na slajdzie powyżej.

Slajdy dotyczą pozycji VIP FA, ale możecie je trochę zmienić i aplikować do linii lotniczych. Nie polecam odpowiedzi typu : "chęć podróżowania", szczególnie gdy staracie się do przewoźnika, który robi tylko krajowe połączenia / turnaroundy.

Lub inaczej: "Dlaczego mamy wybrać ciebie?". Jeżeli jesteście już doświadczonym członkiem personelu pokładowego, to odpowiedź jest prosta. Gorzej, gdy dopiero zaczynacie pracę w chmurach. Tutaj możecie podkreślić swój entuzjazm, pracowitość, doświadczenie międzynarodowe - wszelkie wymiany studenckie, programy letnie itp. Jeżeli macie jakiekolwiek dodatkowe umiejętności, to też warto je wymienić. Szczególnie liczą się szkolenia medyczne, języki obce, język migowy, kursy psychologiczne, opieka nad dziećmi itp.

"Jak myślisz jakie są plusy / minusy bycia cabin crew?" Dostosujcie swoją odpowiedź do linii lotniczych. Podróże możecie wspomnieć przy dużych międzynarodowych przewoźnikach. Na lokalnym podwórku podkreślałabym chęć pracy w młodym zespole, w lotnictwie, kontakty z ludźmi, ciekawą i niestandardową pracę, codzienne wyzwania. Z minusów: tęsknotę, różne grafiki - nocne loty itp. Tylko, żeby minusy nie przeważyły nad plusami. 😉

Kolejna część już niedługo.

Jedzenie na pokładzie prywatnego samolotu cz. III

 Przy okazji publikacji poprzedniej części tego wpisu pojawiło się kilka pytań.

Pierwsze: nie do końca związane z prywatnym jetem, ale ogólnie z lataniem. Tak, Coca-Cola Light jest najbardziej znienawidzonym napojem stewardess. Powód? Bardziej się pieni niż zwykła. Dlatego częściej spotyka się Coca - Colę Zero, niż Light w samolotach. O dziwo, ta nie powoduje już takich perturbacji, a też nie ma kalorii.
Ja w smaku ich specjalnie nie rozróżniam, ale na pokładzie mojego samolotu znajdują się wszystkie trzy. Podobno znawcy mówią, że jest duża różnica między nimi. Dlaczego nie jest to specjalnie problem na prywatnym jecie? Bo my zazwyczaj mamy więcej czasu i nie obsługujemy z wózka kilkudziesięciu pasażerów, gdzie każda sekunda ma znaczenie.

Jakie moim zdaniem są najtrudniejsze destynacje pod względem zamawiania kateringu? Z pewnością Chiny, gdzie jest bariera językowa i kulturowa. Dodatkowo problemy pojawiają się we .... Włoszech! Poza sezonem ciężko zamówić coś, bo nic nie jest otwarte. A w sezonie moje zamówienie nie zostało kiedyś zrealizowane, bo mieli za dużo zamówień. Najgorsze było to, że mnie o tym nie poinformowano.
Jeżeli chodzi o bardzo wysokiej klasy katering, to tak jak pisałam poprzedni, często w Stanach jest z tym problem.
Najtrudniej zawsze jest z lotami last-minute albo z życzeniami pasażerów, które pojawiają się na kilka godzin przed lotem. Pamiętam, że na początku swojej kariery nie mogłam spać, bo tak się stresowałam tym, że czegoś nie udało mi się dopiąć na ostatni guzik. Teraz, hmmm. Nadal się stresuję, ale już mogę spać.😀😜

Jedzenie na pokładzie prywatnego samolotu cz.II

 Po ostatnim wpisie pojawiło się kilka pytań odnośnie jedzenia serwowanego na pokładzie prywatnego jetu. Dlatego dziś wracam do tego tematu.

Ciężko jest mi wyjaśnić osobie z zewnątrz na czym polega prawidłowo złożone zamówienie. Prawda jest taka, że często sama mam z tym problem. W wielu miejscach na świecie dostępność produktów, czy ich jakość jest bardzo ograniczona. Musimy wziąć pod uwagę także różnice kulturowe.

I tak w Stanach Zjednoczonych porcje zazwyczaj są bardzo duże i bardzo proste. Ciężko jest zdobyć bardziej wyrafinowany katering. Kilkakrotnie prosiłam o małe kanapeczki, a dostawałam trójkątne kanapki jak z supermarketu; czy też na zamówieniu widniał świeży sok, a dostawałam taki w butelce.
We Francji porcje są malutkie i bardzo ładnie podane, wręcz artystycznie. Z drugiej strony jednak pasażerowie nie najadają się (dla niektórych jest to ważne) i może zdarzyć się, że jest to przerost formy nad treścią.
W Arabii Saudyjskiej nie zamówimy wieprzowiny, a i z zamówieniem alkoholu jest duży problem.
Latając z Indii natomiast do każdego zamówienia trzeba dodać "not spicy!"
Jeżeli chodzi o Azję, to w takim Singapurze można zdobyć wszystko, ale już gdzieś w Chinach zamówienie europejskiego menu graniczy z cudem.
W Azji zawsze były super świeże soki i owoce.

Ogólnie w Europie latanie jest łatwiejsze. Katering jest ogólnodostępny, poza nielicznymi wyjątkami- jak Włochy wcześnie rano. I trzyma poziom. Przypuszczam również, że jest to kwestia mojego przyzwyczajenia do pewnych potraw i jak one mają wyglądać i smakować.

Kanapeczki serwowane jako "welcome table" lub do drinków. Na chlebie, ale też na krakersie, ogórku, serze, połówce pomidora, czy w typie szaszłyk. W Europie to standard, poza kontynentem różnie bywa. Zazwyczaj mam ich zdjęcie w telefonie i gdy zamawiam z dziwnego miejsca, to wysyłam je jako przykład o co mi chodzi.
Ogólnie, często zdarza mi się załączać zdjęcia potraw, produktów lub nawet przepis, żeby mieć pewność, że moi pasażerowie otrzymają to, o co prosili.

Koniecznie napiszcie, jeżeli macie więcej pytań!