Istambuł cz. I

 Tegoroczne urodziny postanowiłam spędzić w jakimś europejskim mieście. Żeby nie było za daleko i za drogo, a jednocześnie żeby było ono dla mnie nowe (prawie się to udało). Nasz wybór padł na Istambuł.

Do Turcji wystarczy mieć pełne szczepienie - to też przemawiało za tym miastem.

Do Istambułu lecieliśmy z Turkish Airlines - lot trwał dwie godziny i podano ciepły posiłek! To teraz rzadkość.
Hotelu nie mogę Wam polecić, bo mieliśmy go za punkty. Bilet lotniczy też był za punkty i tylko zapłaciliśmy podatek i opłaty lotniskowe - 431zł od osoby.
Taksówka z lotniska do centrum miasta to ok 200 lirów, część kierowców nie akceptuje kart kredytowych. Tureckie liry udało mi się kupić w kantorze w Warszawie (1PLN=2liry) W drodze powrotnej, korzystając z hotelowego WiFi, zamówiliśmy Ubera.

Pogoda nam dopisała. Było w granicy 18 -20 stopni. Tylko raz padało. Przemieszczaliśmy się głównie na piechotę, raz udało się nam wsiąść w autobus. Problem z miejskim transportem - nie można kupić u kierowcy, czy w budce pojedynczego biletu, trzeba mieć kartę miejską. Taką kartę można kupić i doładować od razu na lotnisku, ale na czterodniowy pobyt wydawało się nam to zbędne.

Zwiedzanie rozpoczęliśmy od spaceru po naszej dzielnicy i po okolicznych bazarach. Zostawcie sobie miejsce w bagażu na zakupy!

Oliwki, oliwki, oliwki. Najtaniej zrobicie zakupy na małych lokalnych bazarach, a nie na Grand Bazar, czy Bazarze Egipskim.

Drugi dzień od rana był typowo turystyczny, wpierw Aya Sofia - wstęp bezpłatny, ale w piątek otwarte dopiero od 14:00. Pamiętajcie, że do meczetu trzeba się ubrać, panie zakrywają też włosy; a wszyscy muszą mieć długie spodnie (lub spódnice) i zakryte ramiona. Przed wejściem zdejmuje się buty i chodzi na boso - warto mieć skarpetki.

Hagia Sophia, cz też Aya Sofia to dawny kościół bizantyjski przerobiony na meczet. Zdecydowanie polecam.

Jeżeli chodzi o pobliski Błękitny Meczet, to niestety jest on w remoncie i nie ma sensu stać w kolejce, bo w środku wszystko jest zastawione. W sumie nie wiem, po co wpuszczają turystów...

Największe cysterny - Yerebatan również były w remoncie. Nieopodal znajdują się Serefiye Sarnici, czyli Cysterny Teodozjusza. Te były otwarte, bilet na 10min seansu laserowego to 100 lirów. Ceny atrakcji turystycznych są nieproporcjonalnie wysokie w stosunku do innych cen. Przy wejściu sprawdzano certyfikat szczepienia.

Następnie udaliśmy się na Bazar Egipski. Polecam Wam wizytę na tym i na Grand Bazar, ze względu na atmosferę i architekturę, ale zakupy zróbcie gdzie indziej.

Ten wieczór spędziliśmy w lokalnej restauracji z tradycyjną muzyką i tańcem brzucha - w końcu urodziny ma się raz w roku!

Ciąg dalszy w następnym wpisie.

"Lotniskowy Zawrót Głowy" w mediach

 Mam dla Was małe zestawienie dziś odnośnie mojej najnowszej książki. Poniżej znajdziecie linki do moich wystąpień i do stron internetowych, na których "Lotniskowy Zawrót Głowy" jest wspominamy. 

Dzień Dobry TVN

Polskie Radio Czwórka 

Forum Biznesu.pl

Business Insider

Dlapilota.pl

Jeżeli prowadzicie stronę, na której wzmiankujecie moją książkę, koniecznie podeślijcie mi linka! Chętnie umieszczę ją na swoim FB/Insat/Blogu.

W pracy III

 Po sierpniowej rotacji na Challenger 350, gdzie narzekałam na małą przestrzeń do pracy, zupełnie niespodziewanie dostałam cztery dni na Falconie 50. 

Już na tym samolocie i dla tej firmy pracowałam, ale długo się nie odzywali.

Tutaj jest bardzo mało miejsca. Na szczęście moi pasażerowie chcieli tylko wino, ser i owoce. 

Część operatorów nie ma posiłku dla załogi, jeżeli lot nie jest długi. Mieliśmy tylko 2 godziny lotu przed nami, ale wpierw 3 godziny czekania w samolocie, bo musieliśmy wymeldować się z hotelu w południe. A po rejsie też jakaś godzina schodzi.... Dlatego robiąc zakupy na pokład rano przed lotem, kupiłam wszystkim po bułce i przygotowałam nam przekąskę (gotowych kanapek nie sprzedawano).

A to moje miejsce do odpoczynku w czasie lotu. W tak małym samolocie nie ma siedzenia dla mnie. W czasie startu i lądowania siedziałam z pasażerami w kabinie.

Jeszcze taka ciekawostka dla Was: w prywatnym lataniu jako freelancer często płacę ze swoich pieniędzy za taksówki, zakupy, zdarzyło mi się, że i hotele. Oczywiście na koniec miesiąca firma mi zwraca poniesione koszty, ale w czasie rotacji muszę mieć środki na koncie na pokr

ycie bieżących wydatków. Jeżeli ktoś z Was myśli o zmianie profesji, to upewnijcie się, że macie wystarczająco dużo pieniędzy na koncie. :)

Bremen

 Dużym plusem tej pracy jest to, że odwiedza się miejsca, do których w innym wypadku byśmy nie pojechali. Takie Bremen. Ładne miasto w Niemczech, ale czy znalazłoby się w moich planach wakacyjnych? Raczej nie.

Muzykanci z Bremy - czyli powrót do dzieciństwa i do baśni braci Grim. 

A taki wiatrak stoi w parku przy drodze do starego centrum miasta.

Bremen to niby małe miasto, ale z drugiej strony ma lotnisko z międzynarodowymi połączeniami. Do tego mój miejscowy pilot powiedział mi, że swojego czasu było to najbogatsze miasto w Niemczech.

Mnie najbardziej urzekła Bottcherstrasse - mała uliczka w centrum z odbudowanymi kamienicam i urokliwymi sklepami.

Jeden z dziedzińców owej niespełna 100 metrowej uliczki.

I takie witraże też tam są.

I sklep z artystycznym szkłem.

Obejrzałam jeszcze ratusz i Katedrę Św. Piotra.

A dalej musiałam udać się na poszukiwanie szampana na pokład i okazało się, że nie tylko centrum mają ładne. 

Miałam tutaj jakieś cztery godziny i żałowałam, że muszę zbierać się na lot. Jeżeli będzie Wam do Bremen kiedyś po drodze, to polecam spędzenie kilku godziny w tym mieście.

O mojej 4 dniowej wrześniowej rotacji opowiem Wam w następnym wpisie.

W pracy II

 Dziś kolejny post z tej serii. A w nim dużo zdjęć związanych z moją sierpniową rotacją.

Welcome table, czyli powitanie. Tutaj lot w okolicach obiadowych, więc sałatka z mini mozzarellą i pomidorkami. Do tego najnowsze magazyny i dzienna prasa - akurat ten pasażer lubi czytać wiadomości. Latałam też w samolocie, gdzie przed każdym lotem musiałam załadować na Ipadzie najnowsze dzienniki.

A tutaj lot śniadaniowy. Taki poczęstunek przygotowuję sama. Przed lotem robię zakupy już z myślą o tym, co będę serwować. I jeszcze udało mi się kupić taką miniorchideę 😍.

A tutaj lot przed kolacją. Za krótki na podanie pełnego posiłku i godzina też nie ta. Ponieważ lecieliśmy z Sardynii, to postanowiłam przygotować Aperitivo. Na welcome świeża mieszanka jagód. 
Praca na prywatnym jecie wymaga dbałości o szczegóły. Plastikową doniczkę obkleiłam wstążką. Wydrukowałam też menu.

A oto moje centrum dowodzenia. Na Challengerze 350 ciężko się pracuje - miejsce jest bardzo limitowane. Trzeba dobrze rozpalanować serwis i przygotować sobie dodatkowe powierzchnie - np.położyć pudełko na podzłodze w kokpicie i tam umieszczać brudne naczynia.

Selfie przed lotem - obowiązkowe.

A tak wygląda otwarty hangar lotniczy. Po lewej stronie możecie zauważyć złożone drzwi. 

Więcej o mjej pracy możecie posłuchać u Magdy. 

https://open.spotify.com/episode/4ErQOaBugAkiHfw9t2hw4u

Mediolan

Policzyłam, że odwiedziłam Mediolan po raz szósty w życiu. Po raz pierwszy byłam tutaj zaraz po ukończeniu liceum!
Nie żebym narzekała, ale miło by było polecieć do jakiegoś nowego miejsca. 😉
Tymczasem, mam dla Was kilka zdjęć z sierpniowego spaceru po tym mieście.

Zaczynamy od selfie, bo dlaczego nie.

Po raz pierwszy odwiedziłam Zamek Sforzów. Bardzo ładne miejsce, można spędzić sporo czasu przechadzając się po jego dziedzińcach. Muzeum było zamknięte.

I kolejne selfie - w szklanej bramie na dziedzińcu Castello.

Następnie udałam się pod Katedrę Narodzin Św. Marii - byłam tam w 2015 roku, więc tym razem sobie darowałam wchodzenie do środka.

Galeria Vittorio Emanuele II - tutaj też już byłam, ale się i tak przespacerowałam.

Z czystym sercem mogę Wam polecić spacer ulicami tego miasta. 

Gdziekolwiek się człowiek nie obejrzy, znajdują się zabytki i kamienice warte fotografowania.

I takie detale architektoniczne.

A w drodze powrotnej do hotelu trafiłam jeszcze na dziedziniec Zamku Brera.

I tak skończyła się moja sierpniowa rotacja. W następnym wpisie pokażę Wam sporo zdjęć związanych z pracą. Zajrzyjcie tu za tydzień!

The Pelican - Sardynia - a jakże

 To miejsce mnie chyba prześladuje. Sardynia to piękna wyspa, ale ze swoim poprzednim samolotem byliśmy tam w każdy letni weekend. I co? I po Izmirze i Larnace tutaj również wylądowaliśmy w Olbii.
Z plusów: tym razem spaliśmy w innym hotelu, takim przy plaży, a nie takim pośrodku niczego.
Poniżej trochę zdjęć z The Pelican Beach Resort (Adults Only).

Dziwne wejście do mojego pokoju - wchodzi się przez drzwi balkonowe. Miałam kiepsko usytuowane lokum, bo wszyscy koło niego przechodzili. Cały czas musiałam mieć zasunięte zasłony, żeby mi nie zaglądano. Mój pilot trafił jeszcze gorzej, miał tylko jedno małe okno.

Hotel ma prywatną plażę. Za leżaki i parasolkę trzeba dopłacić - co uważam za absurd, bo hotel do tanich nie należy. My, jako załoga, byliśmy z tej opłaty zwolnieni.

Włoskie śniadania - co mam powiedzieć? W The Pelican nie było ono złe. Zazwyczaj są tylko rogaliki, kawa, wędlina, jakieś pieczywo. Tutaj była nawet jajecznica, boczek, ale za omlet trzeba było znowu dopłacić. Dziwne.

Hotel jest urządzony w bardzo fajnym stylu. Zupełnie innym niż N'VY w Genewie, ale też ciekawym.

Detale robią robotę.

Trochę taki wakacyjny dom babci.

Ogólnie dużo lepiej mi się tu nocowało, niż w Hiltonie w Olbii (chociaż tamten hotel jest bliżej miasta i bliżej sklepów).  Miejsce ma wakacyjną i luksusową atmosferę. Trochę dziwne było to, że byliśmy we trójkę, a reszta gości, to były same pary :)

Larnaka

 Po bardzo krótkim pobycie w Izmirze przenieśliśmy się na Cypr. Ogólnie nie jest to moja ulubiona wyspa, a już Larnaka...
No co Wam tu napisać? Nie zawsze lata się do fajnych miejsc. Cypr jest bezpieczny i wszyscy mówią po angielsku, i dobre mają jedzenie, i ciepłą wodę w morzu, i słońce świeciło.... Nie było tragedii, ale nie było się też czym zachwycać (szczególnie, że byłam tam już kilka razy).

Widok z mojego balkonu. Piasek jest średniej jakości, ale za to woda bardzo ciepła i bardzo płytka. Wynajęcie leżaka i parasolki to koszt 5 euro i jest to ustanowione odgórnie. 

W ciągu dnia w sierpniu jest bardzo gorąco i wielu lokalnych właścicieli ucina sobie sjestę. Sporo miejsc zostało też zamkniętych na stałe przez Covid.

Główny zabytek miasta - Kościół Świętego Łazarza (prawosławny). Oprócz niego jest jeszcze fort, w którym mieści się muzeum.

Żyrandol w kościele. Żeby wejść do środka należy być ubranym w długie spodnie i rękaw.

Wieczorem wraz z załogą wychodziliśmy coś zjeść. Jeżeli nie chcecie jeść przy głównym deptaku, to pamiętajcie o rezerwacji stolika. Ceny umiarkowane.

I tak jak w Turcji, na Cyprze wszędzie są koty. A ja lubię koty.

Najchętniej to bym je wszystkie przygarnęła. 😍

Do następnego wpisu.

Turkish Airlines i Izimir

 Po tylu relacjach z Islandii czas na bardziej lotniczy wpis. Mogę się pochwalić, że do pracy ostatnio leciałam z Turkish Airlines.

 Leciałam LOTem do Istambułu i tam przesiadka na Izmir. Bagaż mi  przerzucili, ale nie wyjechał on z innymi... Okazało się, że jak zaczyna się lot poza Turcją, to bagaż jest na międzynarodowym terminalu. Trochę mi zajęło znalezienie właściwego miejsca. Na szczęście moja walizka tam była. Drugi problem: taksówki. Płatność tylko tureckimi lirami....

Kiedyś leciałam już tureckimi liniami, był to długi lot z Singapuru przez Istambuł. Pamiętam, że bardzo smakowało mi ich jedzenie i byłam pod wrażeniem serwisu. Na tym locie  - 45min - dostaliśmy kubeczki z wodą.

Przed wejściem do samolotu wręczono nam takie zestawy higieniczne. W środku znajduje się maska i mokre chusteczki. Samolot wyposażony był też w telewizorki. Można było posłuchać muzyki lub obejrzeć krótkie filmy dokumentalne. Trzeba jednak mieć swoje słuchawki z kablem (takie do androida dają radę).

Zdjęcie z oficjalnej strony. Co do mundurów, to trochę ciężko się w nich połapać. Były dziewczyny ubrane na czerwono i na szaro. Nie wiem, czy to zależy od stażu, czy mogą sobie dowolnie wybierać. Mi się podobają ich stroje, oprócz kapeluszy rzecz jasna. ;)

A Izmir? Ładne miasto (wiecie, takie z bałaganem), w którym nie miałam dużo czasu. 

Odwiedziłam supermarket - zakupy na samolot. A wieczorem poszliśmy na bazar.

I zjadłam prawdziwy kebab. Super pyszny. Polecam!

Tak zaczęłam kolejną rotację. Więcej w następnym wpisie.