"Lotniskowy Zawrót Głowy" - zapowiedź

 Wspaniała wiadomość! W tym miesiącu ukaże się moja kolejna (czwarta) książka! Czekałam na jej publikację dwa lata, opóźnienie spowodowane było oczywiście Covidem. :(
Przez te dwa lata lotnictwo bardzo się zmieniło, ale mam nadzieję, że książka nadal okaże się aktualna.

O czym będzie?

Jeden z cytatów.

"Lotniskowy Zawrót Głowy" - to nie jest opowieść tylko dla osób zainteresowanych lotnictwem. Jest to rodzaj poradnika o podróżach samolotem.

Będzie o pakowaniu, kupowaniu biletu, o tym jak zachować się na pokładzie, na lotnisku, itp.

Wiele wskazówek i pomocnych porad.

Może coś Was zaskoczy?

A gdzie kupić?

https://mm.xlm.pl/poradniki/145095-lotniskowy-zawrot-glowy-jak-podrozowac-samolotami-9788366177857.html

Już jest w przedsprzedaży. Polecam!

Islandia praktycznie

 Po tym, jak Wam przedstawiłam naszą trasę podróży, czas na kilka informacji praktycznych.

Lot.
Wykupiliśmy bilet Wizzair. Z jedną walizką na dwie osoby wyszło nam po 1300zł. Poza sezonem lub z dużym wyprzedzeniem można znaleźć tańsze oferty. Lot był bezpośredni z Warszawy. Przelot trwa ok 4 godzin, jedyny minus to rozkład lotów. Przylatuje się w środku nocy i wylatuje w środku nocy.
Wymagane było szczepienie, test w j.angielskim (może być ten tańszy antygenowy) oraz wypełnienie formularza na stronie islandzkiej. Sprawdźcie jednak te wymogi tuż przed swoją podróżą.

Transport.
Wynajęliśmy samochód z IcePol. W sezonie bardzo trudno w ostatniej chwili o pojazd. Koszt 8000zł z ubezpieczeniem (nie obejmuje opon i utopienia). 

Mieliśmy Hyundai Tuscon. Jeżeli chcecie spać w samochodzie możecie spróbować w Happy Campers (podobne samochody ma IcePol). Problem jest taki, że kamperem nie wszędzie wjedziecie. Nawet naszym z napędem 4x4 nie udało się nam przekroczyć czwartej rzeki w drodze do Thorsmork.

Jeżeli nie chcecie wynajmować samochodu, to są specjalne wycieczkowe autobusy, którymi możecie zwiedzić największe atrakcje. Natomiast transport publiczny praktycznie nie istnieje poza miastami.

Przepisy drogowe.
Na głównych drogach dopuszczalna prędkość 90km/h i światła. W tunelach 70km/h. W mieście 50km/h lub mniej. W parkach narodowych 50km/h. Mandaty za przekroczenie prędkości zaczynają się od 1000zł w górę. Są samochody policyjne z radarami, nieoznakowane radiowozy i radary. Nie poszalejecie.
Jeżeli wybieracie się na F Roads, to na znakach jest wyraźnie napisane, że samochód ma być z napędem na cztery koła. Widzieliśmy jednak kilka osobówek po drodze. Drogi F - to drogi szutrowe, większa ich część jest zamykana jesienią i otwierana wiosną. Część przecina rzeki, na te potrzebujecie nie tylko 4x4 ale też wysokiego zawieszenia. Pamiętajcie, że ubezpieczenie nie pokrywa zalania.
Na http://www.road.is/ możecie sprawdzić stan dróg i czy są jeszcze otwarte.
Uwaga! Niektóre tunele są płatne, można je ominąć nadrabiając wzdłuż fiordu.

Noclegi.
Myśmy wybrali spanie na kempingach (w samochodzie jak w Omanie). Od razu Wam napiszę, żeby nie brać Camping Card. Jest to karta, która teoretycznie powinna Wam zaoszczędzić na opłatach kempingowych. Nam przez 13 dni pobytu dla dwóch osób ledwo się zwróciła - a i tak musieliśmy pod koniec nadrabiać lub wracać z drogi, żeby spać na konkretnym kempingu. Za mało jest miejsc należących do tego programu. To oczywiście tylko nasze wyliczenia, przy podróży z dziećmi, może Wam wyjść inny rachunek.
Jeżeli nie podróżujecie dużym kamperem, to pewnie tak jak my, będziecie rozczarowani bazą pól namiotowych na Islandii. Wiele z nich to kawałek trawnika z przenośną toaletą i zimną wodą w zlewie. Prysznice bardzo często są dodatkowo płatne (często automaty na monety 100IKS=1 minuta ciepłej wody). Na wielu brakuje kuchni (musicie mieć wszystko swoje), nie ma WiFi, ani nawet ławki, żeby usiąść i zjeść. Z plusów - bardzo często nikt nie zjawia się po opłaty, a jak już jest, to zawsze można płacić kartą kredytową.
Od kilku lat nie wolno na Islandii spać na dziko, podobno mieszkańcy dzwonią na policję, żeby takich noclegowiczów przepędzić. Trochę im się nie dziwię, kilka razy zbieraliśmy śmieci na postoju po poprzednich użytkownikach (raz nawet były to opakowania po polskich produktach). Jest mało koszy na śmieci, ale zawsze można mieć ze sobą worek w samochodzie i zabrać swoje odpadki.

Prysznice i toalety.
Tylko na jednym kempingu prysznice były wliczone w cenę. Wszędzie indziej trzeba płacić. Większość publicznych toalet (tych na stacjach benzynowych, przy atrakcjach, w restauracjach) jest tylko dla klientów lub płatna. Często jest jakieś pudełko na monety i nikt tego nie pilnuje, ale raz stała na stacji pani, która kasowała.

Źródła geotermalne.
Te najbardziej znane Blue Lagoon, Sky Lagoon, czy Myvatn Nature Baths są oczywiście płatne.
Na Islandii jest jednak sporo bezpłatnych miejsc, gdzie można wymoczyć się w gorącej wodzie. Ich lokalizację możecie sprawdzić na przykład tutaj.

Co zabrać ze sobą?
Ciepłe i nieprzemakalne ubranie! Nawet w sierpniu zmarzliśmy. Muszę tu podkreślić, że mieliśmy bardzo dużo szczęścia z pogodą i nigdy nie przemokliśmy. Jednak przygotujcie się na to, że na Islandii często pada i jeszcze częściej wieje.
Krem do opalania - w górach może Was spalić.
Buty trekkingowe (jeżeli macie miejsce to kijki).
Kostium kąpielowy i ręczniki.
Czołówki lub latarki.
Ciepłą pidżamę i śpiwór ( w nocy temperatura spada do 5 stopni).
Kosmetyki i leki.
Wszystko do przygotowywania jedzenia (jeżeli planujecie spać na kempingach).
Jedzenie i alkohol - im więcej zabierzecie ze sobą, tym lepiej dla Waszego budżetu.

Tak wyglądała połowa naszej walizki. Zabraliśmy: ser żółty, suchą, kabanosy, serki topione, pasztety, owsiankę, chleb, kawę, herbatę, gotowe makarony z sosami (wlewa się 500ml wody i gotuje 10min), kasze i risotto (również gotowe dania, tylko się podgrzewa). Mieliśmy Jetboil, kubki, talerze i sztućce. Jeżeli wynajmujecie samochód od IcePol, to zapytajcie, czy Wam nie wypożyczą śpiworów, kuchenki itp. Zaoszczędzi Wam to miejsca w bagażu - na więcej jedzenia. ;)

Co kupić przed kempingiem.
Po przylocie koniecznie udajcie się do Bonusa lub Kronana. Są to najtańsze supermarkety (takie Biedronki). Za butlę z gazem zapłacicie 560ISk, a na stacji benzynowej kosztuje ona 1500ISK. Jest ich sporo na południu, natomiast na północy trudno znaleźć sklep.
Kupowaliśmy (ceny w przybliżeniu):
chleb ziarnisty - 700ISk
chleb tostowy - nie pamiętam ceny, chyba 300ISK?
pasztet 190gr - 345ISK
jabłka- 300ISK
banany - 250ISK
ciastka (bonusowska marka) - 200ISK
woda - 100ISK za 2lt (Musicie kupić tylko raz, żeby mieć butelki. Na Islandii pije się wodę z kranu.)
orzeszki ziemne - 200ISK
papryka - 250ISK
ogórek - 200ISK
cebula- 150ISK (?)
jogurt - 190ISk-260ISK
Ceny tak średni 3x jak w Polsce. 

Paliwo.
Przejechaliśmy 3200km ze średnią prędkością 48km/h (FRoads się do tego wyniku przyczyniły). 1lt Diesel - 236ISK. Wyszło nam po ok1500zł na głowę. Pamiętajcie, żeby mieć zawsze przynajmniej połowę baku, stacje benzynowe nie występują na bocznych drogach. Wiele z nich jest samoobsługowych. Nie używajcie opcji "Fill up", bo na karcie zablokuje Wam 250$. Tankowaliśmy zawsze za 5000ISk (trzeba podać za ile się tankuje, a następnie przyłożyć kartę do czytnika), to było takie pół baku.

Jedzenie.
Tak jak już się pewnie zorientowaliście, robiliśmy głównie własne. Bardzo nam przeszkadzał brak kuchni na kempingach wieczorami, bo musieliśmy siedzieć w samochodzie i chronić na Jetboil od wiatru, żeby cokolwiek ciepłego zjeść. Poza tym po 10 dniach takiego jedzenia organizm domaga się tłuszczu.
Fish and chips z budki - 1900ISK (obok dużego Bonusa w Keflaviku są najlepsze).
Fish and chips w restauracji -3200ISK
Hot-dog na stacji benzynowej - 350ISK
Śniadanie w restauracji na kemping -1750ISK
Dodatkowy drink w Blue Lagoon - 1750ISK

Śniadanie z takim widokiem - wynagradza trudy spania w bagażniku samochodu!

Cztery razy natomiast zatrzymaliśmy się na kawie (taki mały luksus). Średnia cena 550ISK. Ciasto 1000ISK. Tutaj akurat lokalny pączek z kardamonem za 400ISK.

Roaming na Islandii zależy od Waszego operatora. Wyspa jest wliczana do Strefy A - tak jak Unia Europejska. Ciekawostka, Islandia jest w Szengen (można lecieć z dowodem), ale nie w Unii.

Nasza ulubiona stacja radiowa to Bylgjan (104,1FM) ma najlepszą muzykę i najmniej gadają. W górach nie ma zasięgu radia, GPS, Internetu ani telefonu. Przed wyjazdem załadujcie sobie jakąś mapę offline. 

To by było na tyle z moich wakacji na Islandii. Jeżeli macie jakieś pytania, to piszcie śmiało!

Islandia cz. IV

 Dziś ostatni już wpis o miejscach wartych zobaczenia na Islandii.

Dzień 11.

Dzień zaczęliśmy od Sutshellir - jaskini lawowej. Jest ona duża i ciekawa, jeżeli ktoś lubi jaskinie... Obok znajduje się inna, którą można zwiedzać z przewodnikiem za jedyne 7000ISK! Myśmy poszli do tej bezpłatnej, ale ten punkt można pominąć.

Barnafoss i obok Hraunfossar. Jeżeli macie więcej czasu, to warto pokręcić się po okolicy. Jest tu sporo szlaków. Niestety nieodległe źródła należą do hotelu i są płatne.

Glymur to wodospad z bardzo fajnym podejściem. Na dole jest mapa, polecam szlak czerwony - 7km. Wpierw przechodzi się przez jaskinię, następnie po kłodzie przez rzekę, później są liny i aż do samego wodospady. Żeby nie schodzić tą samą drogą, warto wejść jeszcze wyżej i przekroczyć rzekę jakieś 300m od wodospadu (lub bliżej, ale tam jest nurt i woda po kolana). Ta ostatnia przeprawa bardzo dała mi w kość, woda nie była tak zimna jak przy Seljavallalaug, ale kamienia są bardzo ostre. Idzie się bez butów rzecz jasna.

Tę noc spędziliśmy na kempingu w Skjol. Wchodzi on w kartę, prysznic dodatkowo płatny 300ISK od osoby, ale nielimitowany i nikt nie sprawdza ile osób, ani ile razy wchodzi - otwarty do 23, ale po 22 nie ma ciepłej wody. Niestety restauracja otwarta jest tylko do 21.

Dzień 12.

þingvellir (Thingvellir) - Park Narodowy. Miejsce gdzie popękały płyty tektoniczne, ładny park - łatwo dostępny, bo wszędzie są schody i ścieżki. Można zaparkować trochę dalej bezpłatnie. Jest to ważne historyczne miejsce dla Islandczyków - jeżeli interesują Was ich dzieje. Można pospacerować, ale można też sobie darować.

Tego miejsca nie możecie sobie darować. Geotermalna rzeka  -Reykadur. Parking płatny przez aplikację, którą należy uruchomić przed wyruszeniem w górę (jest darmowe WiFi). Spacer w jedną stronę zajmuje około godziny. Na miejscu spędziliśmy 1,5 godz. Za parking nie zapłaciliśmy, bo od kilku dni była awaria ich strony.

Fagradalsfjall - aktywny wulkan. Zdjęcie wykonane przez mojego partnera, bo ja tak daleko nie zaszłam. Trekking zajmie Wam ok 2-3 godzin w jedną stronę. Moim zdaniem łatwiejsze jest podejście po linach, ale opinie są podzielone. Po drodze bardzo wieje. Pamiętajcie też, żeby mieć latarki lub czołówki, bo na wulkan (a w sumie na wzgórza obok) wchodzi się w nocy. Wulkan nie jest codziennie aktywny. Musicie sprawdzać na youtubie, czy danej nocy pluje lawą. Z tego co wiemy, to zapas lawy jest na 50 lat!

Tej nocy (bardzo krótkiej przez wulkan) spaliśmy w hotelu w Keflaviku.

Dzień 13.

Na wieczór mieliśmy wykupiony bilet powrotny. Trzeba było jakoś zagospodarować ten ostatni dzień.

Blue Lagoon. Zdania są bardzo podzielone. Jedni mówią, że przereklamowane miejsce inni, że super. Jak dla mnie warte 250zł. Cena zależy od dnia, godziny wejścia (trzeba być o konkretnej zegarowej) oraz pakietu. Najtańszy bilet był na 12, mogliśmy zostać ile chcieliśmy. Bilet kupuje się online. Cały kompleks jest bardzo dobrze zaopatrzony. Są ręczniki, suszarki, woda do picia, WiFi, restauracje. Pod prysznicami jest żel, szampon, odżywka. W ramach najtańszej wejściówki dostaje się maskę na twarz (biała, inne są w innych pakietach) i jednego drinka do wyboru (również alkohol). Spędziliśmy tam 5 godzin. Po tak długiej podróży samochodem po kraju był to super relaks.

O praktycznej stronie podróżowania po Islandii dowiecie się z następnego postu.

Islandia cz. III

 Dzień 8.

Godafoss - pierwszy nasz przystanek dnia ósmego. Ładny, ale na południu są ładniejsze.

Poprzedniego dnia zaczęliśmy objazd północy. Jeżeli chodzi o atrakcje jest ich na górze wyspy zdecydowanie mniej. Jest też mniej ludzi i mniej pośpiechu. Główną atrakcją tej części kraju są wioski rybackie, z których można wypłynąć na obserwację wielorybów. Koszt takiego rejsu waha się pomiędzy 300 i 500 zł. Gwarancji nikt nie da na ich zobaczenie. Dodatkowo w sierpniu w czasie naszego pobytu dorosłe osobniki już odpłynęły z tej okolicy. Myśmy się nie zdecydowali na wypłynięcie.

Glumbaer - to tradycyjna farma z dachami pokrytymi trawą. Obecnie mieści się tam muzeum, wstęp 1750ISK. Podobno w jednym z tych domków jest bardzo fajna kawiarnia z dobrymi ciastami, niestety żeby napić się kawy, trzeba wykupić bilet. Obok znajduje się mały kościół z bezpłatnym wstępem.

Oprócz maskonurów chcieliśmy zobaczyć dzikie islandzkie konie. Okazało się, że cała wyspa jest pogrodzona i takowych już nie ma. Hodowcy na północy posiadają islandzką rasę, którą określają jako dziką, ale nie są to żyjące na wolności zwierzęta.

Reykfoss kolejny wodospad. Ten bardzo przypadł nam do gustu, bo za nim znajdują się bezpłatne gorące źródła.

Hvitserkur - z punktu widokowego na plażę prowadzi skrót. Schodzi się w dół z klifu. Kiedy myśmy tam byli najmniej stroma była ścieżka po prawej stronie. Wydaje mi się, że można też zejść kilkukilometrowym oznakowanym szlakiem, ale kto ma na to czas? W Islandii należy uważać na co się staje. Nie wolno chodzić po mchu. Poza szlakami podobno też nie....

Illugastadir - farma za którą można zobaczyć wylegujące się na skałach foki. Potrzebna będzie lornetka. Później podam inne miejsce, gdzie są one bliżej.
Nocowaliśmy na kempingu Hvammastangi - jedynym z mikrofalówką i drugim z pralką, za to nie było prysznica. 

Dzień 9.

Odpuściliśmy sobie Półwysep Vestfirdir. Początkowo było on w naszych planach, ale maskonury widzieliśmy już na południu. Podobno w dalekich północnych fiordach często są foki. Nam brakowało trochę czasu i chęci, żeby jechać 400km.

Stykkisholmur- urocze rybackie miasteczko z małym portem, małymi latarniami morskimi i dobrą kawą w zielonym domku. Stąd odpływa też prom na północ - co zaoszczędzi Wam kilkaset kilometrów. W sierpniu kursuje on raz dziennie o 15:00.

W okolicach miasteczka Rif uważajcie na ptaki siedzące na drodze. W okresie lęgowym uczą one młode latać i atakują przejeżdżające samochody.
Dalej tego dnia objeżdżaliśmy piękne fiordy i cieszyliśmy się widokami. Ponieważ mieliśmy kartę kempingową, to musieliśmy trochę wrócić, żeby nocować w Grundarfjordur. Prysznic na basenie (po 21 był zamknięty) był dodatkowo płatny i nie było kuchni. Po dziewięciu dniach w drodze obydwoje stwierdziliśmy, że baza kempingowa na Islandii nie spełnia naszych oczekiwań.

Dzień 10.

Musieliśmy zrobić małe koło, żeby wrócić na naszą trasę. Wypiliśmy za to pyszną kawę w kolejnym zielonym domku w Hellissandur.

Djúpalónssandur -czarna plaża, formacje skalne, resztki rozbitego statku z 1948 roku oraz test siły na marynarza (podnoszenie kamieni).

A później zrobiliśmy sobie offroad z prawdziwego zdarzenia. Skrótem (tylko 4x4) drogą 575 i dalej w 570. Są drogowskazy, Google Maps and GPS nie pokazuje tych tras. Polecam!

Kolejny przystanek wioska - Arnarstapi. Po klifach prowadzą szlaki, na skałach gnieżdżą się tysiące mew. Niesamowite miejsce!

Wąwóz Raufeldar -który mnie pokonał. Po rzece, po ścianie (tym razem nie było łańcuchów), dalej lina i wspinaczka na wodospad.

Budur zabytkowy kościół obok cmentarz i ładna plaża.

Jeżeli bardzo zależy Wam na zobaczeniu fok, to polecam Ytri Tunga. Na skałach w czasie odpływu (w sierpniu 6 rano i 18) mają one swoje legowiska. Trzeba zachować odpowiedni dystans i ciszę.

Landbrotalaug - gorące źródło. Bardzo fajne, bo woda leje się z takiej wielkiej rury. Jest to małe kąpielisko, takie na 2-3 osoby. Google pokazuje, że jest zamknięte, na miejscu są też tablice. Powód zamknięcia? Covid! Inne są otwarte....

Wieczorem po tak pełnym dniu czekało nas kolejne rozczarowanie - kemping Varmaland. Prysznic na basenie, ale ten otwarty tylko do 18, a myśmy na nocleg ściągali dopiero ok 21.

CDN.

Islandia cz. II

 Dziś zabieram Was w dalszą podróż po Islandii. Mogę Wam powiedzieć, że przez dwa tygodnie nie nudziliśmy się ani razu. Dni mieliśmy wypełnione po brzegi. Zaczynamy!

Dzień 5.

Kanion Fjaðrárgljúfur.

A ten wodospad był po drodze. Nawet nie wiem jak się nazywał. Jedziecie samochodem maks. 90 na godzinę i non stop chcielibyście się zatrzymywać i robić zdjęcia.

Niestety nie ma wielu miejsc do zatrzymywania się,  brak też pobocza.

Czarny wodospad - Svartifoss jest w Parku Narodowym Skaftafell. Parking płatny 750ISK od samochodu w kiosku (trzeba znać rejestrację pojazdu i wpisywać ją z myślnikiem).

W informacji pomogą Wam wybrać trasę. Wszędzie mówią po angielsku. Po 3 godzinnym spacerze dotrzecie do lodowca Skaftafellsjökull. Pamiętajcie żeby zawsze mieć ze sobą ubranie na zmienną pogodę, krem do opalania, jedzenie i wodę. Na szlakach nie ma sklepów and toalet.

Hof, czyli mała osada z tradycyjnym kościółkiem.

Fjallsárlón - jezioro polodowcowe. Te wszystkie atrakcje znajdują się jedna obok drugiej przy Golden Circle.

Diamon Beach - czarna plaża gdzie przypływa lód i czasami foki. Wspominałam już, że mieliśmy piękną pogodę, ale bluza z kapturem i tak się przydała.

Glacier Lagoon. Te małe punkciki na pierwszym planie to foki.

Po tak pełnym dniu udaliśmy się na nocleg na kolejny kamping. Ja jestem nim zachwycona, ale opinie w internecie czytałam różne. Nie jest to duży, zielony teren. Śpi się na parkingu przy Viking Cafe. Z plusów za 2000ISK od osoby dostaje się bilet do kolejnej atrakcji - Vestrahorn (warty 900ISK) oraz nielimitowany gorący prysznic. To był najlepszy prysznic w czasie naszej przygody kempingowej. Mają tam też pokoje, niestety były zajęte. 

Dzień 6.

Vestrahorn i przylegający teren to malownicze miejsce. W czasie naszego pobytu kręcono tam serial Netflix'a. Jak widać na zdjęciu, poranki są chłodne. Mam na sobie koszulkę, bluzę z kapturem, cienką puchówkę i kurtkę przeciwdeszczową. W ciągu dnia chodziliśmy nawet w krótkim rękawie.

Jadąc dalej drogą numer 1 - czyli najlepszą drogą na wyspie, po około 30 minutach natraficie na bardzo fajną plażę z czarnymi kamyczkami. Uważajcie tylko na owce, od tego punktu na mapie lubią wyłazić na drogę.

Bazaltowy Kanion - Stuðlagil. Można go podziwiać z dwóch miejsc: tylko z góry lub zejść do niego. Aby móc zejść aż do wody (w jednym miejscu jest lina, ale nie jest to trudne zejście) kierujcie się na farmę Klaustursel. Nie mam jej na mapie Google, ale aplikacja Mapsme nas doprowadziła. Jedźcie do końca przez most - do ostatniego parkingu tuż przy wodospadzie, zaoszczędzi Wam to 2km spaceru w kurzu. Najlepiej oglądać kanion w słońcu, czyli przed 15.

Nocleg mieliśmy w ramach Camping Card w Möðrudalur. Jest to najładniejszy z kempingów, który odwiedziliśmy. Kuchnia mieści się w tradycyjnym domku pokrytym trawą. Prysznic znowu na monety i na dodatek tylko dwa - nie doczekaliśmy się. Obok jest restauracja i kawiarnia - o cenach i o jedzeniu napiszę Wam w osobny wpisie.

Dzień 7.

Dettifoss - ogromny wodospad. A za nim Selfoss. Warto podejść 1,4km po skałach, żeby ten drugi zobaczyć. Ogólnie do większości atrakcji trzeba podejść minimum 1km. Koniecznie weźcie dobre buty.

Po drodze mieliśmy zaplanowany Kanion Asbyrgi - nie polecam. Zdjęcia w internecie były robione z góry (my mieliśmy drona, ale nawet go tam nie puszczaliśmy). Kanion nie jest warty odwiedzin.

Viti - krater z jeziorem. Islandia to oczywiście wyspa wulkaniczna. Jest bardzo dużo nieczynnych kraterów, są też i te aktywne wulkany.

Tuż obok krateru znajdują się gejzery błotne - Hverir.

Tego dnia zaliczyliśmy jeszcze jedną wpadkę - Jezioro Myvatn i jego okolice. Jezioro jest ładne, ale podobne mamy w Polsce. Obok znajdują się jaskinie, niektóre z wodą. W internecie można znaleźć bardzo ładne zdjęcia lazurowej wody. To tak nie wygląda, poza tym czytałam opinie, że woda zawiera bakterie E - Coli. Nad samym jeziorem w lecie jest masa meszek. Jeżeli goni Was czas, to możecie sobie te okolice darować.
Nocleg spędziliśmy na kempingu w Heidarbaer. Wchodził on do naszej karty. Prysznic dodatkowo płatny 400ISK bez limitu. Bierze się go na publicznym basenie. Na basen już się nie załapaliśmy, bo był do 20 otwarty. 

CDN

Islandia cz. I

Dziś rozpoczynam serię postów o pięknej Islandii. Jak wiecie, wyprawę taką miałam w planach już od zeszłego roku. Niestety pandemia mi je pokrzyżowała. 

Dzień 1.

W tym momencie wiedziałam, że to była dobra decyzja.

Pierwszego dnia po przylocie odbieraliśmy dopiero wieczorem samochód. Dlatego dzień spędziliśmy włócząc się po Keflaviku. Nie jest to duże miasto, jeżeli możecie wybrać, to polecam Wam raczej Rejkavik. Niestety międzynarodowe lotnisko jest w Keflaviku (swoją drogą byłam już tutaj dwa razy z prywatnym jetem).

Dzień 2.

Po noclegu w hotelu w Keflaviku ruszyliśmy w drogę. Objazd wyspy rozpoczęliśmy od południa - od Golden Circle. Jeżeli macie ograniczony czas, to donoszę, że na południu znajdują się wszystkie największe atrakcje.

Urridafoss - nie był na naszej liście, ale przejeżdżaliśmy obok. Wszelkie turystyczne atrakcje są oznaczone koniczynką.

Następnie Geysir. Czyli gejzery (stąd pochodzi też to słowo), w parku znajduje się ich kilka. Największy wybucha co kilka minut. Woda jest gorąca, a zapach specyficzny. Na przeciwko znajduje się duże centrum turystyczne z kawiarnią, hotelem i bardzo fajnym sklepem. Niestety ceny ubrań mnie powaliły....

Gullfoss - foss to po islandzku wodospad i jest ich tam dużo. Po pewnym czasie już nawet nie zjeżdżaliśmy do tych nieplanowanych :)

Haifoss -a jakżeby kolejny wodospad. Uwaga: do większości miejsc trzeba trochę dojść. Niektóre są bardziej dostępne, inne mniej.

Ponieważ mieliśmy samochód z napędem na cztery koła, to udało nam się wjechać do "interioru", czyli "highlands", czyli Landamannalaugar. I nie, nie jestem w stanie zapamiętać tej nazwy. Spaliśmy tam trochę na dziko (na parkingu obok, ale nie byliśmy tam sami), bo baliśmy się przekroczyć rzekę w nocy, aby dostać się na kemping. Normalnie kosztuje on 1000ISk, czyli jakieś 30 zł od osoby, plus prysznic. Dla osób nie śpiących na ich kempingu jest płatna toaleta 500ISK (15zł za jednorazowe skorzystanie!). Na szczęście w nocy nikt nie przyszedł nas przegonić, a przy toalecie też nikt nie stał, żeby za każdym razem pobrać opłatę.

Dzień 3.

Rozpoczęliśmy od spaceru po okolicy. W informacji można dostać mapę (odpłatnie) lub zrobić sobie zdjęcie ze szlakami. Pod koniec wyprawy żałowaliśmy, że zrobiliśmy tylko jeden szlak. Jeżeli macie więcej czasu, to zastanówcie się, czy nie zostać tam dłużej, bo warto!

Zaczynaliśmy w mżawce, ale później się wypogodziło. Ogólnie mieliśmy wielkie szczęście co do pogody. Nie wyobrażam sobie zrobienia takiej trasy i spania w samochodzie w deszczu.

Po drodze były gorące źródła, kolorowe góry, lodowiec. Osiem kilometrów, trzy godziny. Szliśmy szlakiem pomarańczowo-czerwono-zielono-białym.

Po naszej wspinaczce (nie była ciężka, ale miejscami wchodzi się wysoko i wieje), wykąpaliśmy się w darmowych gorących źródłach obok kempingu.
Następny nocleg spędziliśmy obok wodospadu Seljalandsfoss - jednego z najbardziej znanych, bo można wejść za niego (moknie się). W sumie jest to kilka wodospadów obok siebie. Trochę dalej jest mój ulubiony, wchodzi się do małej groty, następnie przeskakuje po kamieniach, aby na końcu po łańcuchach dotrzeć do ukrytego źródła wody. 

Spacer za wodospadem odbyliśmy w tłumie. To popularna atrakcja, wszystkie wycieczki tu przyjeżdżają. W innych miejscach bardzo często byliśmy sami.

Nasz drugi kemping był płatny 1500ISK od osoby, a prysznic był na monety - 300ISK za trzy minuty ciepłej wody. Z plusów jest tam WiFi i kuchnia. Reszta może rozczarować.

Dzień 4.

Po limitowanej ciepłej wodzie poprzedniego dnia, dzień czwarty zaczęliśmy od basenu geotermalnego Seljavallalaug - opuszczonego basenu. W przeciwieństwie do innych gorących źródeł tam można nawet popływać. Jest też mała przebieralnia - wszystko dość zaniedbane. Jeżeli chcecie dotrzeć do źródła gorącej wody, to mińcie basen po lewej stronie i kontynuujcie rzeką. Woda jest bardzo, bardzo zimna, ale po paru krokach na ścianie będzie gorący wodospad, a po następnych kilku małe oczko wodne z gorącą wodą. Takie 2-3 osobowe jacuzzi.

Nasz pierwszy lodowiec - Sólheimajökull. Można na niego się wspinać z wykupioną wycieczką. Myśmy zrobili kilka zdjęć w pierwszych jaskiniach lodowych - uwaga, lód może się zawalić.

Maskonury! Planowaliśmy zobaczyć je na północno-zachodnim krańcu wyspy, ale dzięki temu, że obejrzeliśmy je tuż przy Czarnej Plaży, to zaoszczędziliśmy 400km. Nie wiem, czy są ona tam przez cały rok. Myśmy byli w pierwszej połowie sierpnia.

W Jaskini Bazaltowej odbywał się ślub. Tylko spójrzcie na suknię panny młodej

!

Pakgil (lub Thakgil), czyli zielone góry. Kolejny nasz offroad - o tym napiszę więcej, gdy przejdę do omawiania praktycznej strony wyprawy. Jeżeli macie więcej czasu, to i tu możecie się udać na spacer. Znajduje się też tutaj kamping z jadalnią w jaskini. Wieczorem jest ona oświetlana świeczkami.

Ponieważ mieliśmy wykupioną Camping Card, to udaliśmy się na kemping w Kleifar. Odradzam! Nie ma tam prysznica, kuchni, czy nawet recepcji. Jedynie WC i krany z zimną wodą.
Z plusów: nikt się nie zjawił, żeby pobrać opłatę - jeżeli nie wykupicie Camping Card.

CDN.